Prapaskenat e atentatit në Elbasan/ Në shënjestër dyshohet se ishte nipi i “Ot Kilës" 21 Korrik, 12:27 ...
Dosja e Erion Veliajt/ Avokati Ndreca nuk u paraqit, gjobitet me 50 mijë lekë! Shtyhet seanca 21 Korrik, 10:54 Dosja...
“Nuk shiten malet, është mundësi për pronarët dhe emigrantët” Rama: Paketa e Maleve, nuk anulohet 21 ...
Plagosja me armë zjarri në Elbasan/ Sherri mes adoleshentëve nisi në një lokal 20 Korrik, 21:14 ...
Kori i larmishëm i atyre që mbështetën idenë marroke të shkëmbimit të popullsive dhe teritoreve, bazohej në një argument sa cinik, po aq edhe të parealizueshëm.
Kur dikush i kundërshtonte me principin mbi të cilin është ngritur rendi i sotëm i paqes, atë të pandryshmërisë së kufijve; kur dikush debatonte me ta mbi pamundësinë e realizimit të kësaj hipoteze që hapte “Kutinë e Pandorës” në Ballkan; kur dikush përmendte përdhosjen e vlerave europiane të multietnicitetit dhe bashkëjetesës, ata të jepnin gjithmonë një përgjigje simpliste dhe njëkohësisht përbuzëse.
Mos po bëhesh merak si internacionalist për popujt e tjerë? Kush e ka çarë kokën për shqiptarët, që tani, ne, të mendojmë edhe për fqinjët? Ç’punë kemi ne kur zgjidhim hallin tonë, nëse flaka bie te komshiu?
Pra me një fjalë, Kosova dhe Serbia duhet të bënin paqe mbi bazën e ndryshimit etnik të kufijve, pavarësisht se marrëveshja e Dejtonit përfundonte në kosh, pavarësisht se shkpëputja e Republika Serbska e hidhte në erë Bosnjën, pavarësisht se edhe kroatët mund të kërkonin pjesë të saj, pavarësisht se Maqdonia e Veriut mund të vinte në pikpyetje ekzistencën e mëpasshme, e kështu me radhë.
Por, kjo filozofi sa mendje shkurtër, po aq e zhveshur edhe nga çdo vlerë, mori një përgjigje të qartë në samitin e Berlinit. Po të shikohet përbërja e asaj tryeze, ajo është kuptimplotë.
Prezenca e Kroacisë dhe Sllovenisë, dy shtete të BE që i kanë kapërcyer sfidat e vendeve të Ballkanit Perendimor, nuk qe një koincidencë e pamatur. Ato gjendeshin aty pasi qenë shprehur që më parë kundër idesë të rreziksme të ndryshimit të kufijve.
I menduar në mënyrë edhe më perfide nga organizatorët, ishte qëndrimi i Kryetarit të Këshillit të Ministrave të Bosnjës e Hercegovinës, Denis Zvizdiq, i cili në takimin me dyer të mbyllura arriti të përmendë edhe ringjalljen e fantazmave të luftës.
Nuk qe i rastësishëm fakti se ai “u gjend” në të njëtën linjë me qëndimet e kancelares gjermane.
Kur, Hashim Thaçi dhe më pas Edi Rama mbështetën në gushtin që shkoi idenë e Aleksandar Vuçiçit për këmbimin e territoreve dhe popullësisë, Merkel zgjodhi të shfaqet në krah të Zvizdiq, për të shpallur: “Integriteti territorial i vendeve të Ballkanit Perëndimor është i përcaktuar dhe i paprekshëm. Kjo duhet të përsëritet gjithnjë, sepse ekzistojnë tendenca që çështjet e kufijve të hapen sërish. Kjo nuk mund të ndodhë (13 gusht 2018)”.
Edhe këtë javë në Berlin, pas paralajmërimeve për luftë që bëri në sy të Emmanuel Macron, kryeministri i Bosnjës u tregoi mediave se Presideni Serb, Vuçiç ishte inatosur keq me të, për shkak të shkelmit që i dha kësaj ideje. Vuçiç, nuk e duroi dot faktin që unë tregova “se rivizatimi i kufijve në linja etnike në Ballkan gjatë viteve të 90-të ka përfunduar me luftëra të përgjakshme” i tha ai gazetës “Slobodna Bosna”.
Kjo e bëri liderin e fortë serb që, me t’u kthyer në Beograd, të deklaronte se ideja e nisur prej tij kishte dështuar.
Bashkë me të dështuan edhe të gjithë ata shqiptarë që i vunë gjoksin asaj.
Dhe kur thuhet kjo, fjala nuk është aspak për dokra me patriotë e tradhëtarë, siç pretendojnë opozitat në dy anët e kombit. As me historitë që ne tregojmë rëndom për të shiturit tek shkjau, apo spiunët e Serbisë.
Jo aspak. Sepse mëkati i atyre që përkrahën planin serb në Tiranë dhe Prishtinë, nuk ishte tradhëtia, por mendjelehtësia për tu mbështetur tek një premisë, sa naïve po aq edhe e pamundur.
Ata e arsyetuan rrugëtimin e tyre me parullën le të shpëtojmë veten, por flaka u rrëntë të tjerëve.
Ndërsa, samiti i vendeve të Ballkanit dëshmoi krejt të kundërtën.
Ai tregoi se ashtu sikurse tha edhe presidenti francez, që në fund u afrua me qëndrimin e Merkelit, nuk mund të ketë zgjidhje që cënon palët e treta. Për këtë arsye Berlini ishte një fshikullimë edhe për ata që verën e kaluar pyesnin me ironi: “Ç’na intereson ne, Bosnja apo Kroacia”?
(a.m/dosja.al)
Tirana është boshatisur për ditët e pushimit. Cilën nga ritet e shenjta po ndiqni:
Sot (3 maj) festojmë ditën e lirisë së shtypit. Por ka pak arsye për të festuar, thotë kryeredaktorja e DW-së, Ines Pohl, dhe bën tre sugjerime për forcimin e q...
TIRANË- Opozita i ka zhgënjyer sot të gjithë ata që i kërkojnë prej kohësh një platformë për konceptimin e një qeverie tranzitore që ajo e sheh si zgjidhje...
Sinqeriteti mund të ishte zgjidhja më e mirë për kreun e qeverisë sonë.Pas Samitit informal të Berlinit, do të mjaftonte të përsëriste versionin zyrtar për axhe...
Për pjesën më të madhe të jetës time të rritur, unë kam qenë kundër “kapitalizmit të korporatës”, “kapitalizmit të konsumit” dhe “kapitalizmit miqësor”. Mu desh...
Ditë shiu. Njerëz me çadra dhe pa çadra larmojnë në sheshin e Elbasanit, ku një folës me xhup jeshil, me mikrofon në dorë sundon skenën me mjeshtr...
Think-tanku evropian “Iniciativa Evropiane për Stabilitet” (ESI), ka publikuar një raport të gjatë 35 faqesh në të cilin flitet në mënyrë të detajuar për idenë ...
Nuk është asnjëherë koha e duhur për të bërë një parti të re. Sidomos në opozitë. Që me themelimin e pluralizmit ka qenë kështu. Dhe vazhdon të jetë për të evid...
Në verën e vitit 1961, në një bodrum të universitetit Yale në Shtetet e Bashkuara po zhvillohej një eksperiment tronditës. Profesori i këtij universiteti, psiko...
Votimi i Parlamentit holan dez për t’i bërë thirrje BEsë që t’u heqë shqiptarëve të drejtën e udhëtimit pa viza, u shoqërua shumë në shtypin tonë me togfjalëshi...
Edhe në kohërat më të këqija, Rusia kishte qenë një mike e besueshme e Sudanit të Omar Al-Bashirit. Moska vazhdoi t’i shiste armë, gjatë mizorive që regjimi i t...
