Protestë masive kundër projektit në Zvërnec/ Qytetarët para Kryeministrisë thirrje kundër qeverisë: Rama të japë dorëheqjen (PAMJET)
Protesta vijon, qytetarët shpalosin flamurin masiv kuq e zi në bulevard: Rama ik 4 Qershor, 21:28 Betejë pa li...
Protesta vijon, qytetarët shpalosin flamurin masiv kuq e zi në bulevard: Rama ik 4 Qershor, 21:28 Betejë pa li...
"Rama do organizojnë antimiting në Vlorë", Balla i përgjigjet Berishës: Kemi festën e PS, por ti nuk je i ftuar! ...
Ish-ushtarak dhe njohës i armëve/ Kush është Violand Braçellari, 43-vjeçari që vrau një polic e...
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Në konkluzionet e raportit të firmës ndërkombëtari thuhet se SPAK nuk e vërteton as nuk e njeh faktin që Ahmetaj nuk kishte autoritetin për të shpërblyer Mërtiri, Zoto apo ndonjë nga autorët e tjerë aktualë të skemës së inceneratorit, kontratat e marra në mënyrë korruptive.
TIRANË- Ish-zëvendëskryeministri Arben Ahmetaj ka bërë një tjetër reagim nga arratia në lidhje me hetimet ndaj tij. Ai ka publikuar një raport prej 420 faqesh në anglisht, ku i cilëson hetimet e SPAK si persekutim politik. Dosja.al sjell konkulzionet e arritura nga raporti pasi mori në shqyrtim dosjen e SPAK. Sipas raportit, SPAK nuk ka krijuar disa shtylla kyçe që janë të nevojshme për të konstatuar një rast korrupsioni apo shpërdorimi të pushtetit. Në veçanti, nuk ka identifikuar ndonjë akt zyrtar të veçantë që Ahmetajt. Në konkluzionet e raportit të firmës ndërkombëtari thuhet se SPAK nuk e vërteton as nuk e njeh faktin që Ahmetaj nuk kishte autoritetin për të shpërblyer Mërtiri, Zoto apo ndonjë nga autorët e tjerë aktualë të skemës së inceneratorit, kontratat e marra në mënyrë korruptive.
"II. Raporti i SPAK-ut nuk identifikon asnjë akt zyrtar që z. Ahmetaj ka marrë në mbështetje të projekteve të inceneratorëve. Sipas parimeve të pranuara ndërkombëtarisht të ligjit antikorrupsion, për të bërë një akuzë të besueshme për korrupsion ndaj z. Ahmetaj, SPAK duhet të tregojë se ai ka kryer një veprim në shkelje të detyrës së tij zyrtare, ose ka dështuar në marrjen e një akti. Shih, p.sh., Konventën e OECD-së për Luftën kundër ryshfetit të zyrtarëve publikë të huaj në transaksionet e biznesit ndërkombëtar, Art. 1(1) ("Secila Palë do të marrë masat e nevojshme për të përcaktuar se është një vepër penale sipas ligjit të saj që çdo person të ofrojë, premtojë ose të japë me dashje ndonjë përfitim të panevojshëm në para ose ndonjë përfitim tjetër, qoftë drejtpërdrejt ose nëpërmjet ndërmjetësve, një zyrtari publik të huaj, për atë zyrtar ose për një palë të tretë, me qëllim që zyrtari të veprojë ose të mos veprojë në lidhje me kryerjen e detyrave zyrtare, për të përfituar ose mbajtur biznes ose avantazhe të tjera të pahijshme në sjelljen ndërkombëtare. biznes”). Raporti i SPAK-ut jo vetëm që nuk e vërteton këtë, por as nuk e njeh faktin që zoti Ahmetaj nuk kishte autoritetin për të shpërblyer zotin Mërtiri, z. Zoto apo ndonjë nga autorët e tjerë aktualë të skemës së inceneratorit, kontratat e marra në mënyrë korruptive", thuhet në raport.
Konkluzionet:
Analiza jonë ka identifikuar disa raste ku përqasjet dhe konkluzionet e SPAK-ut hetues dhe prokurorial, siç pasqyrohen në Raportin e SPAK-ut, duket se nuk përputhen me praktikat dhe normat e pranuara ndërkombëtarisht. SPAK duket se është mbështetur në një sasi të konsiderueshme provash rrethanore dhe për këtë arsye ka arritur në përfundime të pambështetura mbi bazën e këtyre provave. Si rrjedhojë, sipas mendimit tonë, SPAK nuk ka krijuar disa shtylla kyçe që janë të nevojshme për të konstatuar një rast korrupsioni apo shpërdorimi të pushtetit. Në veçanti, SPAK nuk ka identifikuar (a) ndonjë akt zyrtar të veçantë që z. Ahmetaj ka marrë në shkelje të detyrave të tij zyrtare ose (b) ndonjë përfitim që z. Ahmetaj supozohet se ka marrë në këmbim të aktit zyrtar që pretendohet se ka kryer z. Ahmetaj.
Për më tepër, hetimi i SPAK-ut ka identifikuar dhe pretenduar se persona të tjerë, përfshirë ish-kreun e Autoritetit Kontraktor përkatës, z. Koka, janë përfshirë në korrupsion në lidhje me skemën e inceneratorëve. Rishikimi ynë i dokumentit që akuzon z. Z. Ahmetaj luan ndonjë rol në skemën e pretenduar. Më tej, kemi konstatuar se zoti Ahmetaj në fakt ka marrë masa për të kundërshtuar disa hapa në këtë drejtim. Vëmë re sërish se z. Koka dhe të tjerë janë dënuar nga SPAK në lidhje me skemën e inceneratorit. Si pasojë e këtyre dështimeve të hetimit të SPAK-ut, na mbetet të vihet në dyshim vërtetësia e akuzave ndaj zotit Ahmetaj dhe motivet e përpjekjeve të prokurorisë ndaj tij. Sulmet e egra që lidhen me interesat e mëparshme të biznesit të zotit Ahmetaj, jetën e tij personale dhe tema të tjera krejtësisht të parëndësishme në media, të cilat duket se janë nxitur nga rrjedhjet e materialeve konfidenciale të hetimit, vetëm sa intensifikojnë shqetësimet tona.
Rrjedhje të tilla krijojnë supozime të padrejta dhe të pasakta për fajësinë e zotit Ahmetaj përpara se të ketë ndodhur ndonjë gjykim. Kjo i jep edhe më shumë fokus besimit se motivimet e SPAK-ut për të vënë në shënjestër zotin Ahmetaj janë të natyrës politike dhe jo në shërbim të drejtësisë. Bazuar në përvojën tonë të gjerë si prokurorë dhe zyrtarë federalë të Shteteve të Bashkuara që kryejnë hetime dhe ndjekje penale të korrupsionit publik, ne konstatojmë se kryerja e hetimit të SPAK-ut mungon tërësisht. Për më tepër, ne i gjejmë provat e SPAK-ut tërësisht të pamjaftueshme për të akuzuar (aq më pak të dënuar) z. Ahmetaj për ndonjë shkelje, apo për të vazhduar çdo lloj hetimi apo ndjekjeje ndaj tij.
II. Raporti i SPAK-ut nuk identifikon asnjë akt zyrtar që z. Ahmetaj ka marrë në mbështetje të projekteve të inceneratorëve. Sipas parimeve të pranuara ndërkombëtarisht të ligjit antikorrupsion, për të bërë një akuzë të besueshme për korrupsion ndaj z. Ahmetaj, SPAK duhet të tregojë se ai ka kryer një veprim në shkelje të detyrës së tij zyrtare, ose ka dështuar në marrjen e një akti. Shih, p.sh., Konventën e OECD-së për Luftën kundër ryshfetit të zyrtarëve publikë të huaj në transaksionet e biznesit ndërkombëtar, Art. 1(1) ("Secila Palë do të marrë masat e nevojshme për të përcaktuar se është një vepër penale sipas ligjit të saj që çdo person të ofrojë, premtojë ose të japë me dashje ndonjë përfitim të panevojshëm në para ose ndonjë përfitim tjetër, qoftë drejtpërdrejt ose nëpërmjet ndërmjetësve, një zyrtari publik të huaj, për atë zyrtar ose për një palë të tretë, me qëllim që zyrtari të veprojë ose të mos veprojë në lidhje me kryerjen e detyrave zyrtare, për të përfituar ose mbajtur biznes ose avantazhe të tjera të pahijshme në sjelljen ndërkombëtare. biznes”). Raporti i SPAK-ut jo vetëm që nuk e vërteton këtë, por as nuk e njeh faktin që zoti Ahmetaj nuk kishte autoritetin për të shpërblyer zotin Mërtiri, z. Zoto apo ndonjë nga autorët e tjerë aktualë të skemës së inceneratorit, kontratat e marra në mënyrë korruptive.
A. Si Ministër i Zhvillimit Ekonomik, Tregtisë dhe Sipërmarrjes, z. Ahmetaj nuk luajti asnjë rol dhe nuk kishte asnjë përgjegjësi për proceset e kontratës së inceneratorit të Elbasanit dhe Fierit. Kontratat që rregullojnë partneritetin publik/privat, si ato që diskutohen këtu, rregullohen nga Ligji Shqiptar për Koncesionet dhe Partneritetin Publik Privat, i cili detajon detyrat e agjencive të ndryshme qeveritare dhe zyrtarëve në koncesionet publike. Pjesa dërrmuese e përgjegjësisë bie mbi “Autoritetin Kontraktor”, agjencinë qeveritare me të cilën pala private do të lidhë kontratën. Autoritetet kontraktore përfshijnë “ministritë e linjës” dhe “njësitë e qeverisjes vendore”, gjë që ka kuptim pasi subjekte të tilla kanë ekspertizë përkatësisht në fushën e tyre lëndore dhe në zonat gjeografike. Shih Ligji për Koncesionet dhe Partneritetin Publik Privat. Rrjedhimisht, Autoriteti Kontraktor, me ndihmën e një komisioni ekspertësh, është përgjegjës, ndër të tjera, për identifikimin dhe zgjedhjen e një subjekti privat me të cilin do të jetë partner, për të negociuar kontratën me entin privat dhe për të siguruar performancën nga privati.
Siç u përmend më lart dhe u diskutua më poshtë, Autoriteti Kontraktor përkatës për koncesionet e inceneratorëve ishte Ministria e Mjedisit. Ministër i Mjedisit gjatë procesit të koncesionit për të tre projektet e inceneratorëve ishte Z. Koka. Gjatë vendimeve përkatëse për kontratat e inceneratorit të Elbasanit dhe Fierit, z. Ahmetaj ka qenë Ministër i Zhvillimit Ekonomik, Tregtisë dhe Sipërmarrjes. Siç u detajua më lart, miratimi i Ministrisë së Financave për inceneratorin e Elbasanit u kërkua në fund të vitit 2014 dhe për inceneratorin e Fierit në janar 2016. Z. Ahmetaj shërbeu si Ministër i Zhvillimit Ekonomik, Tregtisë dhe Sipërmarrjes deri në shkurt të 2016. Pavarësisht, ose ndoshta për shkak të mungesës së qartë të ndonjë lidhjeje midis zotit Ahmetaj dhe çdo akti zyrtar që ai ndërmori në mbështetje të kontratave të inceneratorit, SPAK prodhon lidhje të dobëta dhe në disa raste krejtësisht të rreme mes zotit Ahmetaj dhe këtyre projekteve.
Në zbatim të këtyre dispozitave, kur zoti Ahmetaj u emërua ministër i Financave në shkurt 2016, kompetenca e tij e vetme për të ndikuar në kontratën e inceneratorit të Tiranës do të kishte qenë të deklaronte nëse fondet e kërkuara nga “Autoriteti Kontraktor”, Ministria e Mjedisit do të jepej apo jo. Për më tepër, të dhënat tregojnë qartë se zoti Ahmetaj, si ministër i Financave, u angazhua në një rishikim rigoroz të projektit të inceneratorit të Tiranës të paraqitur nga Ministria e Mjedisit dhe pushteti vendor i Tiranës. Vetë Raporti i SPAK-ut thekson se zoti Ahmetaj, si ministër i Financave, e refuzoi propozimin fillestar për inceneratorin e Tiranës në prill të vitit 2016, sepse kërkesa nuk ishte në përputhje me rregulloret në fuqi. Rrjedhimisht, zoti Ahmetaj nuk mund të deklaronte se kishte hapësirë në buxhetin e qeverisë për të akomoduar projektin e propozuar, i cili ishte pushteti i tij i vetëm në këtë çështje. Për më tepër, zoti Ahmetaj refuzoi edhe tre herë të miratonte projektin e inceneratorit të Tiranës, sepse nuk kishte fonde të mjaftueshme në buxhet për ta paguar atë. Në shkallën e pestë, zoti Ahmetaj u informua se plani për projektin e inceneratorit të Tiranës kishte ndryshuar dhe se fondet e qeverisë federale nuk do të nevojiteshin më.
Mund të supozohej se, nëse zoti Ahmetaj do të ishte pjesëmarrës aktiv në skemën e korrupsionit, ai do të kishte firmosur projektin pavarësisht këtyre shkeljeve rregullatore. Fakti që ai nuk e bëri është shumë rrëfimtar dhe vërteton bindshëm se ai nuk ka vepruar në mënyrë korruptive në lidhje me projektet e inceneratorëve. Nga ana e tij, SPAK duket se sugjeron se refuzimi i zotit Ahmetaj për të ushtruar kompetencën e Ministrisë së Financave në përgjigje të kërkesës së pestë për miratim, e cila do të ishte krejtësisht e pahijshme duke pasur parasysh përfaqësimet se nuk kërkoheshin fonde federale. Raporti i SPAK-ut nuk identifikon asnjë provë legjitime që z. Ahmetaj ka përfituar nga skema e pretenduar. Siç u përmend më lart, pranohet gjerësisht se një akuzë për korrupsion nuk mund të qëndrojë aty ku nuk ka prova se zyrtari publik ka marrë një përfitim të paligjshëm nga bashkëpunëtorët privatë. Megjithatë, në raportin e tij, SPAK nuk identifikon asnjë përfitim qoftë monetare apo në natyrë, që i është dhënë në mënyrë të paligjshme z. Ahmetaj në këmbim të veprimit apo mosveprimit të tij zyrtar në vazhdimësi të skemës së kontratës së inceneratorit. SPAK përpiqet të lidhë një sërë transaksionesh të ligjshme, shumë të palidhura me zotin Ahmetaj, të tjera të bëra nga individë me vetëm lidhjet më të dobëta me zotin Ahmetaj. Akuzat e pakta që janë edhe disi të arsyeshme të lidhura me zotin Ahmetaj vuajnë nga të metat e tyre, gjë që ngre dyshime të konsiderueshme për vërtetësinë e tyre.
A. Transaksionet e Pasurive të Paluajtshme
1.Prona Hamallaj
SPAK pretendon se zoti Ahmetaj ka marrë një vilë në Hamallaj të Shqipërisë nga Klodian Zoto. Është e rëndësishme të theksohet paraprakisht se, pavarësisht pretendimeve të SPAK-ut për të kundërtën, ne kuptojmë se zoti Ahmetaj nuk ka pasur dhe nuk ka pasur asnjëherë një marrëdhënie me zotin Zoto. Megjithatë, SPAK pretendon se zoti Zoto ia ka dhuruar në mënyrë indirekte vilën zotit Ahmetaj. Bazuar në shqyrtimin tonë, e vërteta e çështjes është se z. Zoto kontraktoi me zhvilluesin e vilës gjatë ndërtimit të saj, por z. Zoto përfundimisht refuzoi kontratën dhe refuzoi të paguante zhvilluesin. (“Më datë 19.02.2018, me nr. 155 repertori, nr. 82 arkëtimi, datë 19.02.2018, sipërmarrësi Mane TCI firmos me shtetasin Klodian Zoto, revokimin e kontratës së biznesit me nr. 1770 repertor 104, arkëtimi, datë 16.06.2017, pranë noterit Gertjon Kërçuku, me pretendimin se klienti nuk likuiduan asnjë këst të çmimit dhe bien dakord të revokojnë kontratën”). Prandaj zhvilluesi kërkoi një blerës të ri për vilën, duke identifikuar Gerian Kukën. Ne e kuptojmë që z. Kuka më pas e bleu vilën nga zhvilluesi pa asnjë përfshirje të z. Zoto. Në fakt, kontraktori që ka ndërtuar vilën është në procesverbal që thotë se zoti Zoto nuk ka paguar asgjë për vilën. Shih letrën e Kozma Heqimit, bashkangjitur si Prova B. Akuza se z. Zoto i ka dhënë në njëfarë mënyre vilës zotit Ahmetaj është kështu e pambështetur dhe nuk ka asnjë mbështetje përkatëse provuese. Në të vërtetë, vetë Raporti i SPAK-ut thekson se e vetmja lidhje e drejtpërdrejtë e zotit Kuka me zotin Ahmetaj ishte se ai me sa duket “ka qëndruar me Mirel Mërtirin, Klodian Zoton dhe Arben Ahmetajn, por shumë vite më parë, në një tavolinë për të pirë kafe”. Sipas mendimit tonë, kjo është mjerisht prova e pamjaftueshme për të vërtetuar se zinxhiri i ngatërruar i pronësisë rezultoi në një përfitim që z. Ahmetaj mori në këmbim të ndonjë akti zyrtar gjatë kohës së tij në qeveri. SPAK pretendon gjithashtu se zoti Ahmetaj ka marrë përfitime të tjera të paligjshme në lidhje me blerjen eventuale të vilës nga Erjola Hoxha, bashkëshortja aktuale e zotit Ahmetaj. Edhe pse këto akuza të paktën përmbajnë një lidhje me realitetin, në atë që zonja Hoxha ishte përfshirë në transaksione pronash të paluajtshme për pronat përkatëse, SPAK ose nuk ka marrë në konsideratë, ose ka injoruar qëllimisht, provat kryesore shfajësuese që nënvlerësojnë drejtpërdrejt pretendimet e tij. Si prejardhje, zonja Hoxha dhe familja e saj bleu një apartament si rezidencë pushimi në Hamallaj pranë vilës së përmendur më sipër, sepse Hoxha udhëtonin rregullisht në zonë për t'u çlodhur. Shih Kontratën për Blerjen e Apartamentit nga Familja Hoxha, të bashkangjitur si Prova C. Hoxha e bleu apartamentin në vitin 2017, të pamobiluar dhe të ri, për rreth 45,000 euro. Më pas kanë vazhduar me mobilimin dhe rinovimin e banesës.
Pak vite më vonë, zoti Ahmetaj dhe zonja Hoxha ishin në një lidhje, por nuk ishin ende të martuar dhe kështu nuk jetonin bashkë. Për shkak se zonja Hoxha në atë kohë ishte shtatzënë, filloi të kërkonte një shtëpi më të madhe. Vila në fjalë në këtë rast ishte 100 metra nga banesa në të cilën jetonin Hoxha, kështu që vëllai i zonjës Hoxha, i cili është i afërt me disa nga pronarët e zonës, kërkoi përreth për të përcaktuar se kush e zotëronte vilën. Z. Kuka dhe znj. Hoxha dhe familja e saj më pas vazhduan negociatat për blerjen e vilës. Negociatat e tilla ishin krejtësisht të ndara nga zoti Ahmetaj.
Për një kohë të shkurtër, zonja Hoxha mori me qira vilën nga zoti Kuka, ndërsa familja e saj vazhdonte të jetonte në banesën e tyre. Z. Ahmetaj shkonte me makinë vajtje-ardhje për të vizituar zonjën Hoxha dhe atë dhe vajzën e zonjës Hoxha, herë pas here i shoqëruar nga një mik i ngushtë, Artan Gjokaj. Në një rast të tillë, pas vizitës me zonjën Hoxha dhe familjen e saj, z. Ahmetaj dhe z. Gjokaj u ftuan të qëndronin me Hoxhën pasi ishte tepër vonë që ata të ktheheshin me makinë në Tiranë. Z. Gjokaj nuk ka dashur të ndërhyjë, por hoxhët, që banonin në vilë, kanë theksuar se ai mund të qëndronte në banesë. Z. Gjokaj, shtetas grek, ishte aq i impresionuar me apartamentin e rinovuar dhe të mobiluar, saqë kërkoi ta blinte atë. Hoxhët, të cilët tashmë po mendonin për shitjen e banesës, hynë në negociata me zotin Gjokaj, sërish krejtësisht të ndarë nga zoti Ahmetaj. Hoxha dhe z. Gjokaj përfundimisht ranë dakord për një çmim prej 130,000 euro për apartamentin e mobiluar, shih Kontratën për Blerjen e Apartamentit nga z. Gjokaj nga Familja Hoxha, të bashkangjitur si Prova D, dhe z. Gjokaj vazhdon të jetë pronar i banesës edhe sot. Bazuar në rishikimin tonë, çmimi që z. Gjokaj pagoi nuk ishte i fryrë, por reflektonte vlerën e drejtë të tregut. Kuptimi ynë bazohet në faktin se, në kuadër të transaksionit mes zotit Gjokaj dhe Hoxhës, është vlerësuar vlera e banesës. Në vlerësimin, të cilin supozojmë se e ka shqyrtuar SPAK, thuhet qartë se zoti Gjokaj ka paguar çmimin e tregut për apartamentin. Shih Raportin e Vlerësimit të Pasurive të Paluajtshme, Ekspozita Akuzat e F. SPAK se transaksionet e pasurive të paluajtshme në lidhje me vilën dhe banesën kanë rezultuar në një përfitim të paligjshëm për z. Ahmetaj, për mendimin tonë janë të pambështetura.
2.Selitë Prona
Përpjekja e SPAK-ut për të treguar një përfitim të zotit Ahmetaj nga Z. Mërtiri dhe Z. Zoto përmes shitjes së apartamenteve në Selitë, Shqipëri, është edhe më e dobët. Në një përmbledhje të shkurtër, rrëfimi i ngatërruar i SPAK-ut duket se sugjeron se zoti Ahmetaj dhe ish-bashkëshortja e tij, Albina Mançka, ishin investitorë në prona dhe se shitja e kësaj prone lejoi që fondet e ndotura nga korrupsioni të shkonin te zoti Ahmetaj.
SPAK përpiqet ta bëjë këtë lidhje në tre mënyra të ndryshme. Së pari, SPAK vëren se Besmir Prifti ishte dokumentuar fillimisht si blerës i pronave përkatëse. Veçanërisht, znj. Mançka anuloi kontratën, e cila ishte për shitje me normën mbizotëruese të tregut, me z. Prifti dhe ia ktheu fondet e tij, një pikë që SPAK nuk e pranon siç duhet. Për më tepër, SPAK nuk pranon që kontrata është anuluar pjesërisht për shkak të dëshirës për të shmangur qoftë edhe një aluzion parregullsie, kur u bë e qartë se zoti Prifti është kushëri i zotit Mërtiri dhe punonjës i z. Mërtiri dhe z. Zoto. SPAK vë në dukje edhe shitjen e një apartamenti në Selitë nga zonja Mançka te një Sonila Goxha. Zonja Goxha, bashkëshortja zakonore e Sokol Meqemejës, ka marrë një kredi në vitin 2018 nga kompania e z. Meqemeja, Frigo Food Shpk, për të blerë. Z. Meqemeja është i rëndësishëm, sipas SPAK-ut, pasi një kompani tjetër me të cilën ai është e lidhur, Building Construction & Green Energy, ka marrë një bonus prej dhjetë pikës gjatë procesit të koncesionit për kontratën e inceneratorit të Fierit.
Ky bonus u miratua në fillim të vitit 2016 me një vendim (një vendim kolegjial) të Këshillit të Ministrave prej rreth 18 personash, prej të cilëve z. Ahmetaj ishte vetëm një, kryesisht me rekomandimin e Ministrisë së Mjedisit dhe Z. Koka. Edhe nëse roli jashtëzakonisht periferik i zotit Ahmetaj në ndërtimin e ndërtesave dhe energjinë e gjelbër për të marrë bonusin prej dhjetë pikësh mund të kuptohej si një akt zyrtar i marrë në shkelje të detyrës – gjë që nuk mundet, jo më pak sepse zoti Ahmetaj ishte vetëm një nga disa ministrat që miratoi bonusin në përputhje me ligjet dhe rregulloret në fuqi, SPAK nuk e lidh në mënyrë adekuate këtë akt me një përfitim përkatës. Building Construction & Green Energy nuk fituan, madje as ofertën për kontratën e inceneratorit të Fierit (“Nga verifikimi i librave të shitblerjeve të deklaruara në organet tatimore, [Building Construction & Green Energy] nuk rezulton të ketë ushtruar aktivitet tregtar”), dhe zonja Goxha dyshohet se ka marrë kredinë e saj nga z. Meqemeja dy. vite pasi Building Construction & Green Energy iu dha bonusi. SPAK duket se pretendon se zoti Meqemeja ka paguar ryshfet nëpërmjet zonjës Goxha dy vjet pasi kontrata përkatëse i është dorëzuar një subjekti tjetër privat. Kjo është krejtësisht e palogjikshme. Akuza përfundimtare dhe më e zbehta e SPAK-ut lidhet me një transaksion mes zonjës Mançka dhe Andi Boni. SPAK pretendon se zonja Mançka i ka shitur dy Selitë apartamente zotit Boni, i cili i ka paguar pronat me një kredi të marrë nga Helidon Begaj. Boni “rezulton të jetë i njohur me shtetasin Klodian Zoto” dhe dyshohet se ka punuar me z. Zoto në një “procedurë prokurimi” për një kontratë me Ministrinë e Mjedisit të drejtuar nga z. Koka. Duke supozuar se e gjithë kjo është e vërtetë, SPAK nuk tregon sërish se si blerja e pronave nga znj. Mançka nga z. SPAK nuk paraqet asnjë provë që tregon se z. Zoto e ka udhëzuar zotin Begaj që t'i jepte zotit Boni fondet që synoheshin t'i kalonin z. Boni nëpërmjet znj. Mançka te zotit Ahmetaj. Për më tepër, SPAK nuk pretendon se si ky fluks i supozuar i fondeve është i lidhur me kontratat e inceneratorit. Për rrjedhojë, ky pretendim, ashtu si akuzat e tjera lidhur me pronat e Selitë dhe të gjitha pretendimet e SPAK-ut, nuk përbëjnë një rast të mirëfilltë korrupsioni publik, pastrim parash apo ndonjë sjellje tjetër të pahijshme ndaj zotit Ahmetaj.
3. Vila numër 73
Së fundmi, SPAK pretendon se transaksionet mes zonjës Mançka dhe Elda Dinaj në lidhje me një vilë në Palase të Shqipërisë, janë dëshmi e korrupsionit nga ana e zotit Ahmetaj. SPAK bën me dije se vetë vila është produkt i paligjshmërisë pa dhënë asnjë provë për këtë. Mund të pritej, duke qenë se SPAK i kushton dhjetëra faqe të Raportit të SPAK regjistrimit informacione për vilën dhe zonjën Dinaj, se hetimi i SPAK për të njëjtën gjë do të kishte zbuluar disa prova për sjellje të pahijshme. Në vend të kësaj, burimet që SPAK i kushtoi hetimit të tij duket se janë shpërdoruar. Nëse SPAK thjesht do të kishte kryer kujdesin e duhur, ndoshta do t'i kishte shpëtuar ato burime duke mësuar se zonja Dinaj dhe zonja Mançka kanë qenë miq të ngushtë që nga fundi i viteve 1980, një shpjegim i thjeshtë, i drejtpërdrejtë dhe shfajësues për transaksionet që lidhen me vilën. Nëse SPAK nuk arriti ta zbulonte këtë fakt, apo e injoroi qëllimisht, motivimet e SPAK për të pretenduar se transaksionet e vilave janë dëshmi e korrupsionit nga ana e zotit Ahmetaj janë pa dyshim qesharake dhe ngrenë pikëpyetje serioze në lidhje me motivimet e SPAK.
B.Udhëtime me Mërtirin
SPAK akuzon gjithashtu zotin Ahmetaj për udhëtime dhe mikpritje të tjera nga zoti Mërtiri. Edhe pse z. Ahmetaj ka udhëtuar herë pas here me ish-mikun e tij Z. Mërtiri, në dijeninë e tij zoti Ahmetaj ka paguar gjithmonë pjesën e tij të udhëtimit. Mundet që zoti Ahmetaj t'i ketë kërkuar zotit Mërtiri të bëjë rezervime për këto udhëtime dhe që zoti Mërtiri të ketë ofruar kartën e tij të kreditit për të mbajtur rezervime të tilla, por zoti Ahmetaj beson se pjesën e tij të shpenzimeve e ka paguar gjithmonë në para të gatshme. Z. Ahmetaj, pra, nuk ka marrë asnjë përfitim udhëtimi apo mikpritjeje, në dijeninë e tij, nga zoti Mërtiri.
IV.SPAK ka pretenduar më parë se të tjerë kanë ideuar skemën e djegies pa asnjë lidhje me z. Ahmetaj.
Në dhjetor të vitit 2021, SPAK arrestoi z. Koka në lidhje me skemën e inceneratorit; Pak muaj më vonë, SPAK arrestoi edhe z. Bllako. Shih Raportin e Departamentit të Shtetit. Më pas SPAK vazhdoi me akuzat ndaj z. Koka dhe z. Bllako, si dhe z. Mërtiri, z. Zoto dhe disa të tjerë me kryerjen e skemës.
G. Siç detajohet më poshtë, emri i zotit Ahmetaj nuk përmendet fare në këtë dokument. Fakti që z. Koka është akuzuar është veçanërisht i rëndësishëm sepse, siç u diskutua më lart, ministria e tij ishte “Autoriteti Kontraktor” për projektet e inceneratorëve, dhe për këtë arsye z. Koka kishte fuqi të konsiderueshme mbi të cilin subjekt privat merrte koncesionin. Për më tepër, dokumenti që përshkruan sjelljen e supozuar të z. Koka është i mbushur me pikërisht ato lloj provash që mungojnë në Raportin e SPAK: prova që tregojnë aktet zyrtare që z. Koka dyshohet se ka marrë për të ndihmuar në mënyrë korruptive bashkëpunëtorët e tij privatë, përfitime që pretendohet se ka marrë z. Koka. në formën e dy pagesave, si dhe veprimeve të ndryshme shtesë që z. Koka dyshohet se ka bërë në kundërshtim të qartë të rregullave dhe rregulloreve në fuqi. Për shembull, zoti Koka gjoja kishte vendosur që Albtek Energy, kompania e lidhur me Z. Mërtiri, Z. Zoto dhe Stela Gugallja, do të fitonte koncesionin për inceneratorin e Elbasanit duke i përfshirë në diskutime me komisionin qeveritar përpara dhënies së koncesionit.
Ritheksojmë se nuk ka asnjë referencë për zotin Ahmetaj në Aplikim. Do të supozohej se nëse zoti Ahmetaj do të ishte pjesëmarrës aktiv në skemën që pretendon SPAK, emri i zotit Ahmetaj do të ishte përfshirë të paktën një herë në Aplikim. Kjo nuk do të thotë se as akuzat ndaj zotit Koka janë krejtësisht të ndryshme nga ato ndaj zotit Ahmetaj. Për shembull, komisioni i ekspertëve për projektin e inceneratorit të Elbasanit i referuar në Raportin e SPAK – dhe gjoja duke e lidhur zotin Ahmetaj me procesin korruptiv të atij projekti – përmendet në paragrafin 1.6 të Aplikimit. Z. Stefani, ish-punonjësi i një prej ministrive të ndryshme të zotit Ahmetaj, përmendet edhe me emër. Megjithatë, emri i zotit Ahmetaj nuk gjendet askund. Kjo bën që njeriu të vihet në dyshim konkluzioni në Raportin e SPAK-ut se z. Stefani ishte anëtar i komisionit në thelb si emisar apo përfaqësues i z. Ahmetaj. Fakti që SPAK tashmë ka identifikuar dhe akuzuar një person tjetër me mjetet dhe motivin për të kryer krimin për të cilin akuzohet tashmë z. Ahmetaj, sipas mendimit tonë, duhet të ngrejë pikëpyetje serioze lidhur me motivet që qëndrojnë në themel të vendimit të SPAK për të akuzuar më pas z. Ahmetaj me sjellje të ngjashme.
4 Vëmë re se z. Koka që atëherë është dënuar nga SPAK me burgim në lidhje me skemën e inceneratorëve, duke pasur parasysh mungesën e plotë të ndonjë referimi për z. Ahmetaj në Aplikim. Gjithashtu bie në sy fakti se dokumentet e tarifimit për z. dhe rregulloret. Kjo duket se është përfshirë si provë shtesë për sjelljen e supozuar të z. Koka, pasi zyrtarë të tjerë qeveritarë nuk ishin dakord me propozimin e zotit Koka për projektet. Me fjalë të tjera, Kërkesa e paraqitur për të akuzuar z. Siç u theksua më lart, kjo pikë vërtetohet më tej në Raportin e SPAK, ku vërehet se z. Ahmetaj, në mënyrë të përsëritur dhe në disa raste, refuzoi kërkesat për financim nga Ministria e Mjedisit për projektin e inceneratorit të Tiranës.
V. Bazuar në analizën tonë dhe përvojën e mëparshme, ne kemi shqetësime domethënëse me hetimin dhe prokurorinë e SPAK-ut të z. Ahmetaj. Memorandumi i menjëhershëm u përgatit me ndihmën e një ekipi me përvojë dhjetëra vjeçare në hetimin dhe ndjekjen penale të rasteve të korrupsionit publik në Shtetet e Bashkuara dhe jashtë saj. Ekipi përfshin ish-prokurorë federalë të Shteteve të Bashkuara dhe ish-zyrtarë të lartë të zbatimit të ligjit me përvojë në hetimin e akuzave të ngjashme me ato të bëra ndaj zotit Ahmetaj. Bazuar në përvojën dhe njohuritë e tyre të kombinuara, është mendimi i këtyre individëve që Raporti i SPAK-ut nuk i afrohet përcaktimit të elementeve të nevojshme të korrupsionit publik. Ky dështim, i kombinuar me çështje thelbësore provash, ngre shqetësime të konsiderueshme lidhur me motivet e SPAK-ut për hetimin dhe ndjekjen penale të z. Ahmetaj. Ne nuk kemi asnjë mendim se cilat mund të jenë këto motive, por vërejmë se shqetësimet tona për fat të keq mbështeten nga opinioni i përgjithshëm i Departamentit të Shtetit të SHBA, i cili ka identifikuar çështje të korrupsionit dhe lirisë së gjyqësorit në Shqipëri.
A. Raporti i SPAK nuk përcakton siç duhet elementet e akuzës për korrupsion.
Në përvojën tonë, ligjet që ndalojnë korrupsionin publik ose shpërdorimin e detyrës në përgjithësi kërkojnë që prokuroria të vendosë elementët e mëposhtëm përtej një dyshimi të arsyeshëm: (1) individi i akuzuar është një “zyrtar publik”, ose i zgjedhur ose i emëruar në një farë mënyre sipas ligjit vendor në fuqi; (2) është ofruar një "gjë me vlerë", e cila mund të jetë e prekshme, si para në dorë, ose e paprekshme, si pushtet politik ose mbështetje për një projekt tjetër; (3) përfshihet një "akt zyrtar" që mund të ndikojë një ryshfet ose shpërblim, si p.sh. një vendim për dhënien e licencës ose një pjesë të legjislacionit në pritje; (4) nëpunësi publik ka kompetencë për kryerjen e veprës zyrtare; dhe (5) pala që jep ryshfet synon një rezultat të caktuar. Për shembull, Akti i Praktikave Korruptive të Jashtme të Shteteve të Bashkuara ("FCPA") ndalon ryshfetin e "çdo zyrtari të huaj për qëllime të ndikimit në ndonjë veprim apo vendim të një zyrtari të tillë të huaj në cilësinë e tij zyrtare, duke e shtyrë këtë zyrtar të huaj të bëjë ose të mos bëjë ndonjë veprojnë në kundërshtim me detyrën e ligjshme të këtij zyrtari ose sigurimin e ndonjë avantazhi të pahijshëm.” Në mënyrë të ngjashme, Akti i ryshfetit në Mbretërinë e Bashkuar i vitit 2010 (“UKBA”), ndalon ryshfetin që synon “të shtyjë një person të kryejë në mënyrë të pahijshme një funksion ose aktivitet përkatës, ose të shpërblejë një person për kryerjen e pahijshme të një funksioni apo aktiviteti të tillë”.
Të dy statutet gjithashtu përcaktojnë gjerësisht formën që mund të marrë ryshfeti. Sipas FCPA, kjo referohet si "çdo gjë me vlerë" dhe përfshin gjithçka, nga paratë dhe dhuratat tek ofertat e punësimit dhe mikpritjes. UKBA thjesht i referohet çdo "përfitimi financiar ose tjetër" që i jepet një personi tjetër. Këto elemente duket se ekzistojnë edhe sipas ligjit shqiptar. (“Propozimi, oferta ose dhënia e drejtpërdrejtë ose e tërthortë, personit që ushtron funksione publike, të ndonjë përfitimi të parregullt për vete ose një person të tretë për të vepruar ose mos vepruar në lidhje me detyrën e tij, dënohet me me burgim nga gjashtë muaj deri në tre vjet”). Pavarësisht kufizimeve të qarta dhe të gjera të regjimeve antikorrupsion në mbarë botën, Raporti i SPAK-ut, në qindra faqet e tij, nuk arrin të përcaktojë asnjë nga elementët kritikë të një vepre penale të korrupsionit publik ndaj z. Ahmetaj. Së pari, siç u detajua më lart, SPAK nuk tregon dhe nuk mundet të tregojë një veprim apo mosveprim zyrtar që është kërkuar në mënyrë korruptive, jo më pak për shkak se zoti Ahmetaj nuk kishte fuqinë për të ndërmarrë një akt zyrtar që do të përfitonte palët private. Së dyti, megjithëse SPAK paraqet një numër vërtet mahnitës teorish të ndërlikuara dhe të lirshme lidhjet në raportin e saj, nuk arrin të sigurojë një rast të vetëm të verifikuar të z. Ahmetaj që përfitonte nga autorët e tjerë të dyshuar të skemës së inceneratorit. Duket se SPAK po përpiqet të mbështetet në sasinë e informacionit, në vend të cilësisë, dhe se lexuesit e rastësishëm do të supozojnë se hamendjet e dobëta të SPAK-ut janë të vërteta thjesht sepse raporti i SPAK-ut thotë se janë të vërteta. Kjo sugjeron një nivel të rrezikshëm hetimi dhe ndjekjeje të papërgjegjshme në rastin më të mirë dhe, më shumë gjasa, një motivim personal, politik ose tjetër të pahijshëm për ndjekjen penale të z. Ahmetaj në rastin më të keq.
Akuzat e SPAK nuk e lidhin zotin Ahmetaj me ndonjë keqbërje. Është një parim i mirëpranuar i drejtësisë penale dhe i të drejtave të njeriut që i akuzuari në çdo rast, veçanërisht ai që pretendon për sjellje të pahijshme kriminale, ka të drejta të caktuara. Kryesorja midis tyre, natyrisht, është prezumimi se i akuzuari është i pafajshëm derisa të provohet fajësia. Z. Ahmetaj nuk është kallëzuar ende penalisht, por parimet e tjera kryesore të ligjit penal janë udhëzuese për rastin e tij. Pavarësisht vëllimit të konsiderueshëm të Raportit të SPAK-ut, nuk rezulton të jetë mbledhur apo marrë ndonjë provë e saktë që tregon se zoti Ahmetaj është përfshirë në korrupsion apo shpërdorim detyre. Raporti i SPAK-ut diskuton, ndër një gamë të gjerë gjërash të tjera, jetën personale të zotit Ahmetaj, ministritë dhe ministrat e qeverisë me të cilët zoti Ahmetaj kishte pak, ose aspak, lidhje dhe sjellje të pahijshme nga një sërë individësh, por jo nga z. Ahmetaj. Bazuar në rishikimin tonë, megjithatë, nuk duket të ketë ndonjë provë të drejtpërdrejtë që e lidh zotin Ahmetaj me skemën e korrupsionit. Si pasojë e mungesës së provave të drejtpërdrejta ndaj z. Ahmetaj, SPAK duket se ka dalë në përfundime të pavërtetuara bazuar në provat rrethanore që ka identifikuar. Për shembull, siç u përmend më lart, SPAK pretendon se fakti që z. Stefani shërbeu në një komision ekspertësh që këshillonin Ministrinë e Mjedisit për kontratën e inceneratorit të Elbasanit, është dëshmi se zoti Ahmetaj ka ushtruar ndikim të padrejtë në dhënien e asaj kontrate. SPAK nuk paraqet asnjë provë, si p.sh. komunikimet mes z. Ahmetaj dhe z. Stefani për kontratën, në mbështetje të këtij pretendimi. Më tej, SPAK duket se ka dështuar të identifikojë ose ka injoruar një numër të konsiderueshëm faktesh të rëndësishme, siç është fakti që z. Stefani, avokat, iu kërkua nga Ministria e Mjedisit, Autoriteti Kontraktor për projektin përkatës, të anëtarësohej në një komision i ekspertëve që këshillojnë Ministrinë.
Në atë rol, z. Stefani nuk përfaqësonte Ministrinë e Zhvillimit Ekonomik, Tregtisë dhe Sipërmarrjes; në vend të kësaj ai po vepronte si ekspert i pavarur siç kërkohet nga Ligji për Koncesionet dhe Partneritetin Publik Privat. (“Anëtarët e Komisionit duhet të jenë profesionistë me formim juridik, ekonomik dhe teknik dhe profesionistë nga fusha të tjera përkatëse, në varësi të subjektit dhe karakteristikave të koncesionit/partneritetit publik privat”). Akuza e SPAK-ut se zoti Ahmetaj ka marrë pjesë në mënyrë të pahijshme ose është ndikuar ndryshe në procesin e kontratës së inceneratorit të Elbasanit vetëm për shkak se z. Stefani ishte anëtar i komitetit këshillimor është qartësisht i pambështetur. Në mënyrë të ngjashme, SPAK pretendon se, në rolin e tij si Ministër i Financave, zoti Ahmetaj kërkoi të zgjeronte rolin e Ministrisë së Financave në koncesione dhe partneritete publike/private. Më pas, SPAK duket se sugjeron në mënyrë të paqartë dhe të përciptë se kjo është dëshmi se zoti Ahmetaj ka vepruar në mënyrë korruptive në lidhje me projektet e inceneratorëve. Duke lënë mënjanë pikën e fundit, e cila duket qartë se nuk ka merita, SPAK duket se ka harruar ose ka injoruar se të gjitha ndryshimet në Ligjin e Koncesioneve duhet, si me të gjitha ligjet shqiptare, të kalojnë nga Kuvendi i Shqipërisë. Z. Ahmetaj ka dashur apo jo të rrisë pushtetin e Ministrisë së Financave, sigurisht që nuk është diçka që ai ka pasur fuqinë apo autoritetin për ta realizuar në mënyrë të njëanshme vetë. Edhe sugjerimi se kjo është dëshmi e korrupsionit është mjaft qesharake, sidomos kur zoti Ahmetaj, si shumë ministra të tjerë, ndërronte poste aq shpesh sa nuk do të kishte shumë gjasa të përfitonte nga një rritje e pushtetit dhe e përgjegjësive të ndonjë ministrie të vetme. Probleme analoge lindin në lidhje me pretendimet e SPAK-ut në lidhje me ndarjen e fondeve të qeverisë federale shqiptare për kontratat e inceneratorit të Elbasanit dhe Fierit. SPAK citon raste të shumta kur zoti Ahmetaj, si ministër i Financave, ka dhënë miratimet përfundimtare për ndarjen dhe/ose rialokimin e fondeve në lidhje me këto dy projekte. SPAK lë të kuptohet se duke vepruar kështu, zoti Ahmetaj ndihmoi në skemën e korrupsionit duke miratuar i vetëm kalimin e fondeve nga një projekt incenerator në tjetrin. Megjithatë, SPAK nuk e pranon siç duhet se veprimet e zotit Ahmetaj ishin tërësisht të ligjshme. Sipas Ligjit Shqiptar Nr. 9936 për Menaxhimin e Sistemit Buxhetor në Republikën e Shqipërisë, procesi me anë të të cilit mund të rialokohen fondet e qeverisë rrjedh nëpër departamente të shumta në agjenci të shumta qeveritare. Pasi bëhet një kërkesë zyrtare nga “njësia shpenzuese” përkatëse, në këtë rast Ministria e Mjedisit, drejtuar Ministrisë së Financave, kërkesa vlerësohet nga nëndepartamente të shumta brenda Ministrisë së Financave. Ministri i Financave ofron miratimin përfundimtar vetëm me rekomandimin e këtyre nënreparteve. SPAK injoron rolet e këtyre ndërmjetësve të ndryshëm dhe në vend të kësaj sugjeron që z. Ahmetaj të vuloste një kërkesë të z. Koka ose z. Bllako për një rialokim fondesh. Kjo është jashtëzakonisht mashtruese, krejtësisht e pasaktë dhe është një tjetër pikë që ngre shqetësime në lidhje me motivet e SPAK-ut për hetimin dhe ndjekjen penale të zotit Ahmetaj. Departamenti i Shtetit i SHBA ka identifikuar shqetësime me prokuroritë e motivuara politikisht në Shqipëri. Bazuar në shqyrtimin tonë, ne kemi arsye të besojmë se akuzat e ngritura nga SPAK ndaj zotit Ahmetaj janë, tërësisht ose pjesërisht, të motivuara nga animus politik.
Ne e kuptojmë se SPAK ka qenë nën presion, si nga burime të jashtme ashtu edhe nga qytetarët e tij, për të goditur korrupsionin. Ndonëse ky qëllim është fisnik dhe duket se ka dhënë fryte në formën e ndjekjeve penale legjitime dhe të mbështetura në mënyrë provuese ndaj individëve si z. Koka, ndjekjet penale të bazuara në akuza të rreme dhe të pambështetura nuk mund të lejohen të qëndrojnë. Ne e kuptojmë se z. Ahmetaj ka të ngjarë të jetë në shënjestër sepse ai (a) nuk konsiderohet më si aleat i kryeministrit Rama, por (b) konsiderohet ende një "peshk i madh" për qëllime politike për shkak të rolit të tij të mëparshëm si zëvendëskryeministër. ministrit. Siç vuri në dukje Departamenti i Shtetit i Shteteve të Bashkuara, "[a] edhe pse kushtetuta parashikon një gjyqësor të pavarur, presioni politik, frikësimi, korrupsioni dhe burimet e kufizuara e penguan gjyqësorin të funksiononte plotësisht, në mënyrë të pavarur dhe efikase". Shih Raportin e Departamentit të Shtetit. Departamenti i Shtetit vuri në dukje më tej se “u raportuan raste të korrupsionit gjyqësor, joefikasitetit, frikësimit dhe ndërhyrjeve politike”. Z. Ahmetaj fatkeqësisht rezulton të jetë viktimë e një prej këtyre rasteve.
Për arsyet e lartpërmendura, besojmë se ka probleme të rëndësishme me akuzat e ngritura nga SPAK ndaj zotit Ahmetaj. Ndërsa shqyrtimi ynë ishte i kufizuar në ato dokumente dhe materiale në të cilat kishim akses, përkatësisht Raporti i SPAK-ut dhe dokumente të tjera të disponueshme publikisht, ky shqyrtim ishte mjaftueshëm gjithëpërfshirës për të identifikuar shqetësimet kryesore të identifikuara më sipër. Bazuar në analizën tonë, në lidhje me përvojën tonë të mëparshme në hetimin, ndjekjen penale dhe mbrojtjen e rasteve të korrupsionit publik, ne e gjejmë rastin e SPAK-ut, siç parashtrohet në Raportin e SPAK-ut, të pambështetur nga provat. SPAK ka dështuar plotësisht të përcaktojë asnjë nga elementët kryesorë të një vepre penale të korrupsionit publik, përkatësisht një veprim ose mosveprim zyrtar dhe një përfitim të dhënë në këmbim. Më tej, SPAK nuk e kupton plotësisht se zoti Ahmetaj nuk ishte kurrë në gjendje të çonte përpara materialisht kontratat për kontratat e inceneratorit, dhe në fakt e refuzoi disa herë propozimin për kontratën e inceneratorit të Tiranës. SPAK gjithashtu përpiqet të krijojë lidhje mes zotit Ahmetaj dhe keqbërësve të tjerë të dyshuar në këtë çështje, ndaj të cilëve janë paraqitur prova domethënëse të llojit që mungonte në rastin e zotit Ahmetaj, përmes një labirinti të ngatërruar personash dhe subjektesh të palidhura. Në rastin më të mirë, Raporti i SPAK-ut është rezultat i një hetimi të dobët dhe të keqtrajtuar që tregon qartë rreziqet e teorive argëtuese të konspiracionit në ndjekjet penale. Në rastin më të keq, Raporti i SPAK-ut pasqyron një persekutim të motivuar politik të një individi të njohur, gabimi i vetëm i të cilit ishte përplasja me elitën në pushtet. Megjithëse përpjekjet e Shqipërisë për të luftuar korrupsionin dhe mashtrimin duhen duartrokitur, sulmet e pabaza ndaj individëve të pafajshëm, sepse ata janë kundërshtarë politikë, janë haptazi të padrejta. Rrjedhimisht, ne besojmë se SPAK duhet të revokojë Raportin e SPAK-ut dhe të pushojë menjëherë hetimin ndaj z. Ahmetaj.
foto ilustruese DURRËS-Prokuroria e Durrësit ka çuar për gjykim mjekët e një qendre shëndetësore të cil...
policia shkoder SHKODËR- Një 48-vjeçar është arrestuar në Shkodër pasi ka plagosur me thikë bashkëshorten e ...
Arben Ahmetaj TIRANË- Ish-zëvendëskryeministri Arben Ahmetaj ka bërë një tjetër reagim nga arratia në l...
Eralb dhe Erzen Breçani TIRANË- Të tjera detaje janë zbuluar nga aktiviteti i grupit kriminal të trafikut të drogës, ...
foto ilustruese TIRANË- Nga dosja hetimore e SPAK për grupin e kokainës që u godit janë zbuluar detaje të reja nga aktiviteti...
Nasip Hoxha SARANDË- Nasip Hoxha, drejtori i IKMT-së së Sarandës është arrestuar mbrëmjen e djeshme (22 nëntor) pa...
Eralbi Breçani TIRANË- Detaje të reja janë zbuluar nga goditja e grupit kriminal prej 11 personash pak ditë më parë, ...
vellezerit nela TIRANË- Detaje të reja janë zbardhur nga dosja hetimore e grupit kriminal, të goditur nga SPAK, ku në pranga ...
anila grishaj ITALI- Mes të dyshuarve në lidhje me vdekjen e Anila Grishajt, 26-vjeçares me origjinë shqiptare që humbi jetë...
Policia TIRANË- Sektori Kundër Krimit Ekonomik në DVP Tiranë ka proceduar penalisht pronarët e 7 argjendarive në kryeqytet. A...
