"Rama do organizojnë antimiting në Vlorë", Balla i përgjigjet Berishës: Kemi festën e PS, por ti nuk je i ftuar! ...
Ish-ushtarak dhe njohës i armëve/ Kush është Violand Braçellari, 43-vjeçari që vrau një polic e...
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Tragjedia me dy viktima në Shëngjin, policia jep detaje: Të gjithë shtetas nga Kosova, tre persona në spital 3 Qersho...
Nuk ma merrte mendja se do më dilte prapë përpara historiani enverist Pëllumb Xhufi. E kisha hedhur publikisht “nokdaun”, fiks një vit më parë, kur na sajoi atë historinë përrallore të “kampit të pushimit” për Kazermat mortore të Tepelenës, ku vdiqën mbi 300 foshnja e fëmijë. “Kaq e pati…”, mendova.
Prej Pëllumbit të partisë nuk mbeti më asnjë pupël. Por huqi, thonë, nuk del para shpirtit. Deri atëherë nuk e kisha ditur shkallën e habitshme të përbuzjes masive për Xhufin, aq sa, njëmend, më erdhi keq për të. Më kot u rreka të gjej në paskuilën e Xhufit, se mos ka molloisur ndonjë ide, të cilën t’ia respektoja për t’iu përgjigjur.
Të njëjtat mllefe, të njëjtat sharje raciste me dikotominë derdimene fshatar-qytetar (kjo është Tarifa ligjërimore formatit të tij), ku unë jam përjetësisht fshatari nga zona e Kastriotit të Dibrës, “anadollak”, i demokracisë “shall-varegjerë”; mendja e tij mesjetare qëmtonte, mandej, “komplekset” e mia, duke hyrë kështu në mal të morekuje-së!
Kuptohet, nga njëra anë unë, fshatari, pafundësisht i keqi, sigurisht “ballisti” dhe, nga ana tjetër, ai, pëllumbthi, pafundësisht i miri, qytetari i metropolit nga Progonati i Kurveleshit, i cili për desh ia këputi krahun shoku Enver për një foto dhe me kumbin e fjalimit të tij ia mbylli kapakun e qivurit shokut Ramiz. Origjina e qytetëruar e tij, pa diskutim, as që krahasohet për nga epërsia me mua të gjorin, fshatarin, e rritur në ajrin tejet të deklasuar të Korabit!
Sepse unë nuk e kam pasë babin partizan me fillore, në 1943-shit, aq më tepër të shkolluar në Bashkimin Sovjetik, jo! Im atë qe marangoz dhe thjesht një burgaxhi politik. Nëna e motra ime kanë qenë njerëz të zakonshëm, e pranoj, nuk u ngjitën kurrë në rangun e punonjësve të Sigurimit; daja im, ishte punëtor, edhe pse bir partizani, jo prokuror si daja i Xhufit.
E kështu me radhë, tezja, burri i tezes, nuk më kanë kryesuar ndonjë Degë të MPB nëpër rrethe… Ç’t’i bësh… nuk e patëm fatin të jemi formati dhe takëmi i modelit intelektual enverist, si Pëllumbi, dhe mbemë, more shokë, mbemë, larg dyerve të qytetërimit…
Pastaj kujtohesh, fërkon sytë si prej ndonjë jermi të vjetër: nga cila epokë, cila rrënojë dhe cili llagëm lakuriqësh nate na flet ky lajmëtar i së resë? Kërkova ndonjë mendim në rreshtat e vrerit ndaj meje, por mendimi dukej i ngordhur në sipërfaqe tek priste pak naftalinë e një lopatë dhé përsipër.
Në mungesë të mendimit, po ndalem te dy surrogate të mendimit xhufjan: 2. Xhufi thotë: “Mos i merrni seriozisht thëniet e tij. Z. Tufa është në kërkim të lavdisë me çdo kusht, qoftë dhe duke shpikur situata dramatike”. Sigurisht, për perceptimin pamor vetëm bardhë e zi të z. Xhufi, nuk mund të ketë në botë kauza, përveç antagonizmit klasor, siç e ka mësuar Tarasi. Kjo antitezë optike i ka mbetur përfundimisht, ashtu si konet, edhe pse i rritur në oborrin e mbretit.
Madje, edhe kur e di mirë se lavdia ime (ç’term qesharak!), është në një fushë krejt tjetër. Meqë vetë është zhgënjyer nga kauzat (qysh kur iu gremis para syve tempulli i Tarasit), Xhufi nuk duron këdo tjetër që gjallon e u jepet kauzave me pasion. 1. Xhufi hap gojën, por duke ndjerë pamjaftueshmërinë e mendimit, gogësin një term: “kompleks”, por nuk di t’ia qëllojë se çfarë kompleksi.
I provon me radhë: “i vrimës së çelësit”, e meqë nuk i del mjaftueshëm, hidhet te një “kompleks” tjetër: “sadizëm”. Por as kjo nuk e kënaq dhe shton një tjetër: “sado- mazokizëm”. E treta, e vërteta: Ulu, Pëllumb i partisë, 10! Kaq. Ky është maksimumi i shokut Xhufi.
Dhe sapo e thotë, tradhton menjëherë kompleksin qendror të llojit të tij Autophallocentrizmin, që në traditën e postpsikoanalizës nënkupton atë lloj patologjie, që e percepton veten si kulti i fallusit, drejtuar kah vetja. Le ta lëmë, pra, të lirë në këtë marrëdhënie vetadhuruese.
Tirana është boshatisur për ditët e pushimit. Cilën nga ritet e shenjta po ndiqni:
Në vendin tonë ekziston një kompleks i veçantë “profesional”, të cilit nuk i ka shpëtuar as zoti Veliaj, Kryetari i Bashkisë Tiranë.Kompleksi kap zakonis...
Skandalet me sigurinë ushqimore konsiderohen të parëndësishme nga ana e ministrisë së Bujqësisë dhe Zhvillimit Rural, e cila e ka edhe në varësinë e saj këtë pë...
Me Sali Berishën kam vetëm një problem.Jo mbi ato që i thotë për mua dhe Kosovën, por për faktin pse atij ende i duhet Kosova – dhe unë.Jemi në një kohë kur dat...
TIRANË- Që prej inagurimit të bujshëm me Paron, Golikun dhe asambletë e këngëve dhe valleve, sheshi Skënderbej u prezantua si një hapësirë multidimensioane...
TIRANË- Kërkesë për transparencë që organet që e kanë detyrë t’a bëjnë!Përse kanë goditur, plackitur, grabitur, bërë fërtele, leckë rrëzuar përdhé kështjel...
Filizat e risive në Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoninë Veriore?1.E mora, të cituar nga shkrimi i një autori tjetër të botuar në “Koha Ditore” pikënisjen për këtë s...
Teknologjia kudo në botë po i largon njerëzit, duke i bërë më shumë dembelë për të bërë gjëra në jetën reale. Virtualiteti si sëmundje po i pushton të gjithë dh...
Nuk kam shkruar deri më sot asgjë për partinë e re që është krijuar, pasi të jem i sinqertë kam përtuar të shkruaj. Kjo, pasi vija e logjikës sime është kaq e g...
TIRANË- Cdo prokuror i pergjithshem ka momentet e tij te veshtira jo vetem per shkak te ngjarjeve e forta por edhe per shkak “te pickimeve”, qe shume aktor...
Unë i mirëkuptoj të gjitha shqetësimet dhe angazhimet për të ruajtur të pacënuar nga askush vlerat dhe kontributin e rezistencës antifashiste gjatë Luftës së Dy...
