1 Qershor 2022, 20:39
Nga Elona Caslli
Elona Caslli
E kam ndjekur shumë rrallë emisionin tënd dhe jam tejet zemërgjerë në përcaktimin e dendurisë së veprimit kur them ‘ shumë rrallë’.
E kam ndjekur rrallë, sepse gjithmonë jam ndjerë si një fëmijë që ka humbur rrugën dhe nuk di nga të shkojë dhe unë kurrë nuk arrij ta kuptoj se kur duhet të qesh në emisionin tënd.
Kjo nuk më ndodh vetëm në emisionin tënd.Më ndodh edhe me shumë shfaqje të tjera “ humori” , gjatë të cilave më duhet një udhëzues i së qeshurës, që të më diktojë se kur duhet të qesh. Në rast të kundërt , nëse dikush do të gjykonte shprehinë e fytyrës sime kur përballet me këto shfaqje “humori” , me siguri do të mendonte se po shihja një film me përmbajtje dramatike.
Kam besuar gjithmonë se është më e lehtë të bësh dikë për të qarë, se për të qeshur. Mund ta mërzisësh dikë pa e vrarë mendjen shumë se çfarë duhet t’i thuash. Mjafton një fjalë e mbrapshtë dhe ia del mbanë. Ndërkohë për të shkaktuar atë buzëqeshjen e vërtetë që ta pastron shpirtin nga pluhuri i së përditshmes duhet mundi, kultura dhe liria.
Dje pohove se ishe ndjerë i gjykuar padrejtësisht nga “ kolegët” e tu gazetarë në portale të ndryshme, sikundër pohove faktin se ishe thjesht një individ që bëje humor dhe kaq. Askush nuk duhet të priste asgjë më shumë prej teje, sepse ti kaq doje të bëje.
Një nga gjërat që u shenjua në mendjen time, ishte lehtësia me të cilën ti the formulimin “ Kolegët e mi gazetarë”.
Unë, personalisht nuk do ta kisha kurrë këtë guxim. Duke qenë se kam shkruar disa shkrime mbi kauzën e Teatrit Kombëtar, shumë njerëz që nuk më njohin, më thërrasin shpesh me emrin
‘ gazetare’.
Dhe unë ngulmoj t’ua theksoj faktin se nuk jam gazetare, për një arsye të vetme:
Mendohem dy herë, kur të vetëquhem ose kur të më quajnë gazetare, pasi mendja me shkon tek gazetarët e vërtetë që rrinë me orë të tëra jashtë Parlamentit në të ftohtë e në të nxehtë, në pritje të një deklarate, që në shumë raste nuk e marrin.
Mendja më shkon tek ata gazetarë, që në këto ditë të ftohta dimri, pasqyrojnë të gjitha protestat në vend.
Mendja më shkon tek ata gazetarë, që duhet ta shkruajnë medoemos një artikull, ndonëse nuk janë gdhirë mirë atë ditë.
Ndërkohë, unë shkruaj kur dua të shkruaj dhe jo kur duhet të shkruaj. Dhe është pikërisht ky hendek midis “ dua” dhe “ duhet” që më shtrëngon të them se unë jam veçse një qytetare, që e ka më të lehtë procesin e të shkruarit se atë të të folurit, çdo herë që më thërrasin ‘ gazetare’.
Gazetarët e vërtetë janë ata që nxjerrin të vërtetat në sipërfaqe dhe jo ata që i fshehin këto të fundit.
Ti nuk je veçse një individ që bën një shfaqje humori. Ti zotëron një hapësirë mediatike dhe kjo mbart mbi vete përgjegjësi.
Ti mund t’i formosh ose t’i shformosh njerëzit. Mund ta bësh ose ta zhbësh të vërtetën.
Alan Moore do të shprehej- Artisti nuk duhet t’i japë publikut atë që do, por atë që i duhet. Nëse publiku do ta dinte se çfarë i duhet, nuk do të ishte më publiku, por do të ishte artisti. Është detyrë e artistit t’i japë publikut atë i duhet.
Dje u shprehe se qëllimi yt i vetëm ishte të kapje sa më shumë publik.
Ndërkohë, unë besoj se publiku duhet kultivuar fillimisht e mandej duhet kapur.
Një element tjetër thelbësor që vrau sytë e mi në mbrëmjen e djeshme ishte mungesa e etikës.
Të krijohej ideja se dikush kish vënë në shitje atë që bota e qytetëruar e quan “privacy” në këmbim të vëmendjes mediatike.
Dhe krejt natyrshëm të lindnin pyetjet; “ Pse ekzistojnë perdet që mbulojnë dritaret?! Pse njerëzit trokasin përpara se të hyjnë diku?! Pse njerëzit i mbyllin dyert kur shkojnë në tualet?! “ kur gjithçka mund të shfaqet kaq haptazi që nga dhoma e gjumit e deri tek dushi i mëngjesit?!
Gjatë shfaqjes tënde përmende Biblën dhe Pastorin tënd. Në kontekstin e Biblës do të doja të citoja një pjesë nga Dhjata e Re.
Fytyra e kohës
Ju shihni një re që ngrihet nga perëndimi dhe menjëherë thoni- Po vjen shiu - dhe ashtu ndodh.
Hipokritë! Ju dini të dalloni fytyrën e qiellit dhe të tokës, por vetëm FYTYRËN E KOHËS NË TË CILËN JETONI NUK E DALLONI.
Lluka 12- Dhjata e Re
A e dallon vallë ti fytyrën e kohës në të cilën jeton?!
Post Scriptum- E duke qenë se përmende faktin se shkon rregullisht në kishë, këtë mesazh për ty do ta përmbyll me një thënie që e kam fort përzemër:
"Duart që ndihmojnë janë më të shenjta se buzët që luten."
Shënim: Shkrimi i marrë nga profili i autores në Facebook
Insights
1 Qershor 2022, 15:26
Gerti Çarçani
Gerti Çarçani
Pas FIFA-s, edhe UEFA është rikthyer sërish në Tiranë, edhe kësaj radhe për Presidentin Duka...
Insights
1 Qershor 2022, 11:46
Zana Avdiu
Zana Avdiu
Mbrëmë në emisionin Opinion të Blendi Fevziut, isha e ftuar për ta diskutuar rastin e vajzes nga Librazhdi, e cila u dh...
Insights
1 Qershor 2022, 09:02
Akil Kraja
Akil Kraja
-Ku po shkon? Më pyet taksisti, një burrë që i kishte kaluar të 50-tat.
-Te garda, i them unë.
-Gabim, tek ish-g...
Insights
31 Maj 2022, 22:07
Ben Blushi
Tifozi me kryq
TIFOZI ME KRYQKëtë burrë me kryq mbi shpinë, e takova përpara ndeshjes Roma-Feynord në Tiranë.Çb&e...
Insights
30 Maj 2022, 22:32
Putin dhe Vuçiç
SERBI- Pas bisedës mes presidentëve të Serbisë dhe Rusisë për marrëveshjen e re të ga...
Insights
27 Maj 2022, 18:45
Foto Ilustruese
Në Shqipëri, shëndeti mendor është një nga fushat më problematike të mjekësisë, për ...
Insights
27 Maj 2022, 18:39
Harta e re
Pas disa javësh bllokimi, ushtria ruse duket se ka gjetur një mënyrë për të avancuar në Donbas – duke e...
Insights
26 Maj 2022, 07:14
Klodian Tomorri
Koncesioni i Portit të Durrësit dhe investimi strategjik në Plazhin e Gjeneralit në thelb janë e njëjta gj&eu...
Insights
25 Maj 2022, 16:23
Tifozi holandez
Rrëfimi i takimit me Ben Blushin:
MARKU, TIFOZI HOLLANDEZ NË TIRANË
Luan Feynord me Romën, do dalim për fo...
Insights
24 Maj 2022, 18:18
Fjola Graçi
Foto ilustruese
TIRANE- Ludian Zaimi vetëm 25 vjeç ndodhet sot pas hekurave pasi vendosi që problemin personal që kishte me kole...