Protesta për Zvërnecin/ Protestuesit çajnë kordonin metalik, policia i sulmon me ujë. Tubimi shpërndahet në gjithë Tiranën
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Tragjedia me dy viktima në Shëngjin, policia jep detaje: Të gjithë shtetas nga Kosova, tre persona në spital 3 Qersho...
“Ka forca në Shqipëri dhe jashtë që janë kundër”/ Rama: Të rreshtohesh me PS, do të thot&eum...
"Shqipëria është e shqiptarëve"/ Qytetarët mbushin rrugët e Tiranës, kërkojnë anulimin e pr...
Përrallë mbi një vend ku votat llogariten, por zërat jo.
TIRANA- Na ishte një herë para 12 vjetësh, por vazhdon të jetë edhe sot, në një copëz të Ballkanit, aty në mes të Adriatikut dhe maleve që duken si vetullat e ngrysura të një të moçmi, duke u valëvitur si një flamur me gastrit kronik, Republika Monolgjike.
Mos mendoni se është një shtet i zakonshëm, as që duhet t’iu shkoj në mendje kjo gjë. Është një vend “i jashtëzakonshëm” në jashtëzakonshmërinë e tij, ku populli nuk ka nevojë të flasë as me fjalë e as me votë sepse flet vetemë një njeri.
Flet Ai, më i gjati i të gjatëve, më i pikturosuri mes piktorëve, lideri i shprehjeve të mëdha që në shumicën e rasteve nuk kanë lidhje me pyetjen.
Është republika e një burri që nuk ka nevojë për opozitë, sepse ai është vetë enciklopedia “Dua të di gjithçka”, ai është vetë ChatGPT. Është Republika e atij që e ka vetë pyetjen e përgjigjen, por në të njëjtën kohë ka edhe reagimin e qytetarit të revoltuar.
Ai e ka gjithmonë gati monologun, për baltën, klithmat boshe, për të gjithë ata që nuk e kuptojnë madhështinë e tij, e cila “shpërthen” si vullkan brenda një shteti “kaq të fuqishëm”, brenda një pikture të zhgarravinosur, brenda një studioje që nuk dihet e kujt është në pronësi, po edhe brenda Ciu-Ciut “intelektual”.
Në këtë republikë shteti është kthyer zgjatim i një njeriu, e Parlamenti një ndërtesë pushimi për duartrokitës profesionistë dhe institucionet dekor.
Drejtësia, një listë pritjeje për hetime që “rastësisht” konkordojnë me simpatitë dhe antipatitë e pushtetit e që gjithmonë godasin opozitën dhe bandat pasi i kanë shërbyer pushtetit në zgjedhjet e radhës.
Media, 99.98% janë pjesë e orkestrës që dirigjon ai, dhe 0.02% janë “armiqtë e popullit” që duhen sulmuar dhe etiketuar publikisht në jetë, por edhe në Facebook, ku lideri shkëlqen me monologje të gjata “sy më sy” si enciklopedia e vetme e së vërtetës.
Zgjedhjet, a këto po, këto mbahen rregullisht, si të ishte ndonjë serial Netflixi që askush nuk mund ta anulojë. Opozita del për të garuar, por ai është gjithmonë në finish, sepse shiritin e finishit e vendos mbrapsh në drejtimin nga ka vendosur ai ta bëj garën, jo në korsitë e garimit, sepse ai ka edhe gurin edhe arrën, ai është njësoj si mësuesi tek i teti në bronz, pra është dhe “i penës”, por edhe i pushkës.
Nuk është rastësi, është një sistem i ngritur në mënyrë të sofistikuar, ku administrata është kthyer në një ushtri besnikësh partiakë, e ku qytetarët, ata që kanë mbetur, nuk pyesin më “kush do fitojë?”, por “çfarë do na bëjnë pas zgjedhjeve?”
Ai nuk është duke qeverisur një vend, ai kuron një skenë personale, ku kritikat janë “shpifje”, protestat janë “rrëmujë e pakuptimtë”, dhe çdo kërkesë llogarie është “sulm ndaj reformës”. Një reformë që, çuditërisht, sa herë dështojnë rezultatet, ka gjithmonë sukses në fjalime.
Në këtë copëz të vogël toke ai dhe autokracia e tij moderne nuk ka nevojë për tanke e polici sekrete (ai i ka edhe këto). Kësaj republike i mjafton një ekran i madh, një aparat propagande i sofistikuar, një grup ahengxhinjsh që këndojnë, qeshin e qajnë me liderin, dhe një popull i lodhur, që është mësuar të rrijë në rresht, jo për të votuar, por për të ikur dhe në fund dhe ca banda kriminelësh që emërojnë deputetët.
Në Republikën Monologjike ai flet për arritje, për reforma digjitale (me të cilat duhet të marrësh takim online për të treguar që nuk funksionon sistemi).
Në këtë Republikë gazetarët kanë ndërruar zanat: nga informues janë bërë interpretues të vullnetit të liderit. Pyetjet nuk bëhen më për të marrë përgjigje, por për t’u filmuar duke u poshtëruar ose duke u ujosur sytë nga lotët e lumturisë kur flet Ai.
Në këtë republikë, demokracia është si Wi-Fi në stanin në majë të malit: e dëshiruar, por e paarritshme.
Por asgjë nga këto që thashë më lart nuk ka rëndësi, sepse Ai është aty. Ai, i vetmi që flet, që mendon, që urdhëron. Një komb i tërë në monolog, me popullin në rolin e figurantit. Një autokraci me ngjyra, me piktura murale në vend të Kushtetutës dhe me monologë në vend të ligjeve.
Dhe kështu ecën përpara Republika Monologjike, me një folës të vetëm dhe me heshtjen kombëtare që jehon si brohoritje.
Sepse, siç thotë Ai: "Kur flas unë, kombi mendon."
Kur zgjedh të mos zgjedhësh!Shqipëria kryeson Europën!Jo për shkencë, as për drejtësi e aq më pak për zhvill...
foto ilustruese TIRANË- Si vëzhguese në këto zgjedhje dhe si psikologe, pata mundësinë të shoh nga afër nj&eum...
Sali Berisha Pavarësisht të gjitha zërave për një ndarje SHBA-Evropë, mbështetësit e Presidentit të SHBA-s&eum...
Donald Trump Nëse do t’i mbyllnit sytë dhe do t’i kushtonit vëmendje tonit dhe përmbajtjes së retorikës politike ...
sali berisha TIRANË- I pajisur jo me ushtri, as me fuqi financiare, por thjesht me “guralecin” e të vërtetës dhe besimit t&...
ëngjell hasimaj ] TIRANË- Si banor i luginës së Lumit të Shushicës, si një intelektual, që kam lindur e rritur n&eu...
Mimoza Manxhari TIRANË- Miqtë e mi, po i ndaj me ju këto fjalë si nënë dhe si një qytetare, që e do vendin e vet e ...
silvana begaj TIRANË- Ejani të votojmë, Se edhe heshtja lodhet një ditë! Ka më shumë kandidatë për deputet s...
Klodian Tomorri BERAT- Shkoi kryeministri në Berat sot dhe u thoshte fermerëve të Beratit se pasi t’ju fusë Partia Socialiste n&e...
Klodian Tomorri TIRANA- Pasi i doli boja non gratas, Edi Rama e ndryshoi strategjinë e fushatës duke nxjerrë si kalë beteje pasapo...
