Lufta në Lindjen e Mesme/ Huthit përfshihen në konflikt, nisin seri sulmesh ndaj Izraelit

JEMEN- Huthët e mbështetur nga Irani në Jemen thonë se kanë nisur një breshëri raketash drejt Izraelit. Grupi tha në një deklaratë se kishte shënjestruar "vendndodhje të ndjeshme ushtarake izraelite" dhe u zotua të vazhdojë sulme të tilla. Huthitët e konsiderojnë veten pjesë të të ashtuquajturit "bosht rezistence" që përfshin edhe grupe të tjera të financuara nga Irani, të tilla si Hezbollahu në Liban dhe Hamasi në Rripin e Gazës.

Jemeni është shkatërruar nga një luftë civile që filloi 12 vjet më parë, kur Huthitët morën kontrollin e veriperëndimit të vendit nga qeveria e njohur ndërkombëtarisht dhe një koalicion i udhëhequr nga Arabia Saudite i mbështetur nga SHBA-të ndërhyri në një përpjekje për të rivendosur sundimin e saj.

Më e rëndësishmja, ata kontrollojnë vijën bregdetare të Detit të Kuq të Jemenit. Përfshirja e grupit në konfliktin që filloi me sulmet amerikane dhe izraelite ndaj Iranit më 28 shkurt ishte kryesisht e pritshme.

Përpara nisjes së sulmit të së shtunës, zëdhënësi i tyre ushtarak lëshoi ​​një deklaratë duke thënë se ata ishin në dorë të ndërhyrjes së drejtpërdrejtë ushtarake nëse ndonjë vend do t’i bashkohej sulmeve SHBA-Izrael ose nëse Deti i Kuq do të përdorej për operacione ushtarake kundër Iranit.

Disa orë më vonë, ata konfirmuan se kishin nisur një breshëri raketash balistike dhe sulmet do të vazhdonin derisa të ndalet agresioni kundër të gjitha fronteve të rezistencës, një referencë e dukshme për përshkallëzimin e operacioneve të Izraelit kundër Hezbollahut.

Sulmet e SHBA-së dhe Izraelit kundër Iranit kanë vazhduar të pandërprera, edhe pse Presidenti i SHBA-së Donald Trump thotë se ka shtyrë një sulm të kërcënuar ndaj termocentraleve të Iranit nëse ky i fundit nuk e rihap Ngushticën strategjike të Hormuzit për lundrim deri më 6 prill.

Rreth 20% e naftës dhe gazit natyror të lëngshëm në botë zakonisht kalon nëpër rrugët ujore. Mbyllja e saj ka shkaktuar rritjen marramendëse të çmimit të naftës dhe ka ngritur shqetësime se një bllokim i zgjatur mund të rrisë çmimet e energjisë - dhe madje të çojë në një tkurrje të rëndë të ekonomive të shumë vendeve. Trump thotë se Irani është i dëshpëruar për të arritur një marrëveshje për t'i dhënë fund luftës dhe është i përfshirë në bisedime me SHBA-në për ta bërë këtë - gjë që Teherani e mohon.

Ekziston një distancë e madhe midis Izraelit dhe Jemenit, dhe Izraeli ka qenë i suksesshëm në kapjen e raketave Huthi në të kaluarën. Por grupi i armatosur ka sulmuar më parë anijet në Ngushticën Bab al-Mandab, të cilën anijet e përdorin për të hyrë në Detin e Kuq dhe, në fund të fundit, në Kanalin e Suezit nga Oqeani Indian.

Nga nëntori i vitit 2023 deri në fillim të vitit 2025, Huthitët nisën pothuajse 200 sulme ndaj anijeve në Detin e Kuq, duke dëmtuar mbi 30 anije dhe duke rrëmbyer të paktën një. Sulmet i detyruan edhe kompanitë e mëdha të transportit detar të ndalonin përdorimin e Detit të Kuq - përmes të cilit zakonisht kalon pothuajse 15% e tregtisë globale detare - dhe të ndiqnin një rrugë shumë më të gjatë rreth Afrikës jugore.

SHBA-të dhe Mbretëria e Bashkuar kryen sulme ajrore ndaj objektivave të rebelëve Huthi në Jemen në janar 2024 dhe në mars 2025 pas sulmeve. Mbyllja efektive e Ngushticës së Hormuzit nga Irani e ka detyruar Arabinë Saudite të devijojë naftën përmes një tubacioni në bregun e Detit të Kuq, me dërgesat e destinuara për tregun aziatik që lundrojnë më pas në jug duke kaluar Jemenin - duke e bërë Bal al-Mandab kanalin kryesor për këto dërgesa./BBC

LIBAN- Tre gazetarë libanezë u vranë pas një sulmi ajror izraelit që goditi automjetin e tyre në jug të Libanit. Ali Shoeib, një reporter për televizionin Al Manar të lidhur me Hezbollahun, u vra në qytetin Jezzine së bashku me reporteren Fatima Ftouni dhe kameramanin Mohamed Ftouni nga kanali Al Mayadeen, sipas stacioneve.

Forcat Mbrojtëse të Izraelit (IDF) konfirmuan vrasjen e Shoeib, duke e përshkruar atë si një “terrorist” nga Forca elitare Radwan e Hezbollahut e mbështetur nga Irani. Thuhej se ai kishte punuar për të zbuluar vendndodhjet e ushtarëve të IDF që vepronin në Libanin jugor dhe përgjatë kufirit, përfshirë gjatë luftimeve aktuale dhe kishte përdorur pozicionin e tij për të përhapur materiale propagandistike të Hezbollahut.

IDF nuk dha prova për të mbështetur pretendimin e saj se Shoeib kishte një rol ushtarak, por nuk komentoi lidhur me vdekjen e Fatimes ose Mohamed Ftouni. Presidenti libanez Joseph Aoun e quajti sulmin një krim që shkeli rregullat më themelore të ligjit ndërkombëtar duke synuar gazetarët, të cilët në fund të fundit janë civilë që kryejnë një detyrë profesionale.

Kryeministri Nawaf Salam gjithashtu e dënoi sulmin në një deklaratë për X, duke e quajtur atë një shkelje flagrante të së drejtës ndërkombëtare humanitare dhe një shkelje të qartë të rregullave që garantojnë mbrojtjen e gazetarëve në kohë lufte.

Kjo është hera e dytë që Izraeli akuzohet për sulme ndaj gazetarëve në Liban që kur filloi lufta SHBA-Izrael kundër Iranit një muaj më parë. Më 18 mars, Al Manar raportoi se prezantuesi i saj, Mohammad Sherri, dhe gruaja e tij ishin vrarë në një sulm izraelit në Bejrut, ndërsa po flinin.

Më shumë se 1,100 civilë, përfshirë 120 fëmijë dhe 42 ndihmës mjekësorë, janë vrarë në Liban gjatë konfliktit deri më tani, sipas Ministrisë së Shëndetësisë libaneze. Më shumë se një milion njerëz janë zhvendosur gjithashtu, duke përkeqësuar një krizë humanitare ekzistuese në vend.

Shumë njerëz në Liban janë të shqetësuar se Izraeli po përdor taktika të ngjashme për të cilat është akuzuar se ka përdorur në Gaza duke përfshirë shënjestrimin e qëllimshëm të civilëve, gazetarëve dhe ndihmësmjekëve, gjë që Izraeli e mohon. Izraeli dhe Hezbollahu kishin rënë dakord për një armëpushim në nëntor 2024, sipas të cilit të dyja palët duhej të linin pozicionet e tyre në jug.

Izraeli mbajti disa poste ushtarake në jug dhe vazhdoi të kryente sulme të rregullta ndaj atyre që i quajti objektiva të Hezbollahut, duke e akuzuar grupin se po përpiqej të riarmatosej dhe të rindërtonte praninë e tij. Pas vrasjes së udhëheqësit suprem të Iranit në fillim të konfliktit aktual, Hezbollahu qëlloi me raketa Izraelin verior në shenjë hakmarrjeje si për vdekjen e tij ashtu edhe për sulmet izraelite që nga armëpushimi. Që atëherë, Izraeli ka përshkallëzuar operacionet e tij në rajon, duke thënë se qëllimi i tij ishte të mbronte komunitetet në Izraelin verior nga sulmet e militantëve të Hezbollahut./Dosja.al

Rebelët Huthi të Jemenit i kanë lëshuar të shtunën raketat e parë kundër Izraelit, prej nisjes së luftës në Iran, mirëpo analistët paralajmërojnë se kërcënimi më i madh nuk lidhet me raketat që synojnë territorin izraelit, por me dëmin që mund t’ua shkaktojë grupi tregjeve globale të energjisë.

Përfshirja e Huthëve – të shpallur terroristë nga Shtetet e Bashkuara – rrezikon zgjatjen e luftës në të cilën tashmë janë përfshirë forcat amerikane, shtetet e Gjirit Arab dhe Izraeli, nëpër fronte të ndryshme.

Hyrja e tyre në konflikt, duke i dhënë fund përmbajtjes njëmujore prej kur ka nisur lufta, i ka rritur shqetësimet për bllokim në dy prej rrugëve kryesore detare të transportit.

Irani veçse e ka mbyllur Ngushticën e Hormuzit, ndërsa Huthët kanë sinjalizuar se mund të bëjnë më tepër në mbylljen e Ngushticës Bad al-Mandab, përmes së cilës transportohet 10 për qind e naftës së botës.

Analistët thonë se sulmi mund të ketë pasur qëllim më shumë dërgim të sinjaleve për Riadin sesa për Jerusalemin.

Michael Horowitz, analist i pavarur për mbrojtje, me seli në Izrael, e ka përmendur që zëdhënësi ushtarak i Huthëve i ka përmendur kushtet specifike që do ta nxisnin hyrjen e plotë të grupit në luftë, dhe në mesin e tyre është nëse ndonjë shtet merr pjesë aktivisht në luftën e Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit ndaj regjimit iranian.

“Ky, sipas mendimit tim, është mesazh për vendet e Gjirit, sidomos për Arabinë Saudite kundër përfshirjes në luftën ndaj Iranit, dhe që të mos e shqyrtojë mundësinë t’i lejojë forcat amerikane t’ia përdorin bazat”, ka thënë Horowitz për Radion Evropa e Lirë.

Sipas tij, vonesa njëmujore në përfshirjen e Huthëve reflekton kalkulimet që i ka bërë grupi dhe jo për qasjen e tij ndaj Iranit.

Huthët mund të kenë hezituar për shkak të rrezikimit të përpjekjeve diplomatike që mund të rezultojnë me përfitime diplomatike, si dhe për faktin se sulmet izraelite të vitit të kaluar në shënjestra civile dhe ekonomike në zonat e kontrolluara nga Huthët e kanë përkeqësuar situatën në terren.

Dëmet në energji

Danny Citrinowicz, analist sigurie në Institutin për Studime të Sigurisë Kombëtare me seli në Tel Aviv, beson se kërcënimi më i madh qëndron në fushatën ekonomike të Iranit kundër Shteteve të Bashkuara.

"Ndonëse sulmet e Huthëve kundër Izraelit nuk duhen nënvlerësuar, nga perspektiva e Iranit, si pjesë e një fushate më të gjerë ekonomike kundër Shteteve të Bashkuara, aspekti kryesor qëndron në aftësinë e grupit për t’i kërcënuar rrugët kritike të transitit të energjisë në të dyja pikat detare”, ka thënë ai përmes një postimi në X – dikur Twitter.

Horowitz i ka përmendur tre skenarë për përfshirjen e plotë të Huthëve në konflikt: rikthimin e bllokadës në Detin e Kuq, ngjashëm sikurse me operacionet gjatë luftës në Gazë; sulme ndaj objekteve energjetike saudite në Detin e Kuq, përfshirë portin e Janbusë - një alternativë tokësore përmes së cilës transportohet naftë saudite nga bregu i Gjirit Persik në Detin e Kuq, duke anashkaluar plotësisht Hormuzin; dhe sulme të mundshme kundër aeroplanmbajtëseve amerikane në Detin Arab, megjithëse dyshon që përpjekje të tilla mund të kishin sukses.

Kompania për analiza të tregjeve të energjisë, HFI e ka përmendur një shifër për dëmin e mundshëm. Sipas saj, sulmet e Huthëve në Bab al-Mandab do t’i rrezikonin 4 milionë fuçi naftë saudite në ditë.

"Nuk do të jetë aq keq sa bllokada në Ngushticën e Hormuzit falë Kanalit të Suezit, por tregut nuk do t'i interesojë”, ka thënë ai.

Citrinowicz e ka përmendur edhe se në çfarë drejtimi po shkon trajektorja.

"Me çdo ditë të konfliktit që kalon rriten gjasat që ky skenar të materializohet. Secilën herë e më shumë dilemat janë se kur dhe jo nëse do të ndodhë diçka e tillë”./REL

IZRAEL- Pamje të dhimbshme janë publikuar nga sulmet në Liban, nga qyteti i Saxahiyeh, ku dy kushërinj 10-vjeçarë që po luanin futboll humbën jetën kur një raketë goditi Izraelin. Jawad dhe Sazend po luanin futboll me 8 shokë dhe nga 10 fëmijët, dy kushërinjtë humbën jetën dhe pjesa tjetër e shokëve të tyre u transportuan të plagosur në spitalin lokal ose në Bejrut.

Siç shihet edhe në pamjet e publikuara nga Protothema.gr, gjithçka u shkatërrua nga shpërthimi, makinat janë përmbysur dhe ndërtesat janë rrafshuar me tokë Tragjedia nuk u ndal me kaq, pasi pak metra më larg, një foshnjë 3-muajshe, Hasani i vogël, humbi jetën nga i njëjti bombardim së bashku me nënën e tij në shtëpinë e tyre.

Saxahiyeh ndodhet në jug të lumit Zahrani dhe duhej të ishte evakuuar, por banorët e zonës thonë se nga njëra anë atje nuk ka njësi të Hezbollahut dhe nga ana tjetër ankohen se nuk kanë marrë kurrë ndonjë mesazh paralajmërues./Dosja.al

Friedrich Merz

Presidenti i SHBA-së, Donald Trump ka kritikuar kancelarin gjerman Friedrich Merz (CDU) për mungesën e ndihmës në sigurimin e Ngushticës së Hormuzit.  Në një konferencë në Miami të Floridës, republikani fillimisht sulmoi aleatët e NATO-s, Francën dhe Britaninë e Madhe, dhe më pas e ktheu vëmendjen tek Gjermania: "Kancelari gjerman - të gjithë këta janë miqtë e mi - Friedrich. Kancelari gjerman tha: 'Kjo nuk është lufta jonë'". Trump shtoi se, atëherë, as lufta në Ukrainë nuk është lufta e SHBA-së.

Një ditë më parë, Trump e kishte kritikuar po ashtu Gjermaninë, duke u shprehur, se e konsideron "të papërshtatshme" që pala gjermane kishte deklaruar: "Kjo nuk është lufta jonë". Megjithëse, Trump nuk përmendi askënd konkretisht, duket se ia atribuoi deklaratën Kancelarit të Gjermanisë. Por fraza fillimisht erdhi nga Ministri i Mbrojtjes Boris Pistorius (SPD). Merz vetëm bëri së fundmi një deklaratë të ngjashme gjatë një vizite në Norvegji: "Gjermania nuk është pjesë e kësaj lufte dhe ne nuk duam të jemi".

Edhe Kancelari gjerman kritikon Donald Trump

Por edh Kancelari gjerman Friedrich Merz ka kritikuar mënyrën se si Presidenti i SHBA-së Donald Trump po e trajton luftën e Iranit.  "Ajo që Trump po bën tani nuk është deeskalim dhe një përpjekje për të arritur një zgjidhje paqësore, por më tepër një përshkallëzim masiv me një rezultat të pasigurt", tha Merz në "Kongresin F.A.Z" të premten. "Këto janë përshkallëzime që tani janë kërcënuese. Jo vetëm për ata që preken drejtpërdrejt, por për të gjithë ne."

Kancelari Friedrich Merz (CDU) ka pak shpresa për një përfundim të shpejtë të luftës në Iran. "Kam dyshime serioze nëse ekziston një strategji", tha ai, duke iu referuar operacionit ushtarak SHBA-Izrael. Megjithatë, nëse arrihet një armëpushim, Merz u ka ofruar Shteteve të Bashkuara ndihmë - për shembull, sigurimin ushtarak në Ngushticën e Hormuzit së bashku me vendet e tjera./DW

Foto Ilustruese

IZRAEL- Forcat Mbrojtëse të Izraelit (IDF) kanë konfirmuar se nga Jemeni është lëshuar një raketë drejt jugut të Izraelit. Kjo përbën sulmin e parë të drejtpërdrejtë nga Huthit jemenas, të mbështetur nga Irani, që nga fillimi i operacionit “Roaring Lion” një muaj më parë (28 shkurt).

Sulmi aktivizoi sirenat në të gjithë Beershebën dhe vendbanimet përreth në shkretëtirën Negev, ndërsa ushtria izraelite pretendon se sistemet e mbrojtjes ajrore reaguan me sukses për të neutralizuar kërcënimin. Banorëve fillimisht iu kërkua të ndjekin udhëzimet e Komandës së Frontit të Brendshëm, por IDF më pak se 15 minuta më vonë njoftoi se ishte e sigurt të dilnin nga strehimoret në të gjithë vendin. Sipas informacioneve të para, nuk ka raportime për viktima apo goditje direkte.

Ky sulm me raketë vjen menjëherë pasi një zëdhënës i Huthive paralajmëroi hyrjen në luftë në Lindjen e Mesme nëse vazhdojnë sulmet ndaj Iranit.

Në një deklaratë të publikuar në Telegram, Yahya Saree, zëdhënës i forcave të armatosura jemenase (fraksioni ushtarak i Huthive), theksoi se gishtat e tyre janë në këmbëz për ndërhyrje të drejtpërdrejtë ushtarake nëse plotësohet ndonjë nga kushtet e mëposhtme: nëse ndonjë shtet tjetër i bashkohet SHBA-së dhe Izraelit kundër Iranit; nëse Deti i Kuq përdoret “për operacione armiqësore të Amerikës dhe Izraelit kundër Republikës Islamike të Iranit dhe çdo vendi mysliman”; si dhe në rast të “vazhdimit të përshkallëzimit” kundër Iranit.

Huthit, të cilët e konsiderojnë veten pjesë të “boshtit të rezistencës” të udhëhequr nga Irani, më herët kanë kërcënuar me sulme të koordinuara së bashku me grupe të tjera pro-iraniane si Hamasi dhe Hezbollahu libanez. Megjithëse Huthit deri tani kanë shmangur përfshirjen direkte në këtë konflikt konkret, një nga liderët e tyre anonim deklaroi dje se grupi është i gatshëm të mbështesë përpjekjet luftarake të Teheranit.

“Jemi plotësisht të gatshëm ushtarakisht me të gjitha opsionet. Sa i përket përcaktimit të ‘orës zero’, kjo i lihet udhëheqjes. Po ndjekim zhvillimet dhe do ta dimë kur është momenti i duhur për të vepruar”, tha lideri i Huthive, duke shtuar se Irani për momentin “po e mposht armikun”, por ata janë të gatshëm të reagojnë nëse situata ndryshon.

Sulmi i së shtunës mund të sinjalizojë hapjen e një fronti krejtësisht të ri, duke nxitur frikë për thellimin e krizës globale ekonomike dhe të naftës. Gjatë konflikteve të mëparshme në Gazë, Huthit kanë sulmuar rregullisht anije tregtare në Detin e Kuq, duke shkaktuar krizë globale në transportin detar dhe tregti./Dosja.al

SHBA- Të gjendur në mes të luftës së Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit me Iranin, aleatët e Amerikës në Gjirin Persik po përballen me një zgjedhje të vështirë: të mbajnë pozicionin e tyre mbrojtës apo t’i bashkohen luftës kundër Republikës Islamike.

Irani ka gjuajtur mijëra dronë dhe raketa ndaj ushtrisë amerikane dhe ndërtesave diplomatike dhe dëmtuar infrastrukturën kyç të energjisë në Arabinë Saudite, Emiratet e Bashkuara Arabe, Katar, Bahrejn dhe Kuvajt që kur nisi lufta më 28 shkurt. Duke ngufatur Ngushticën e Hormuzit, një arterie kryesore për furnizimet botërore me naftë dhe gaz, Teherani po ashtu ka dëmtuar fqinjët e tij sa u përket eksporteve të tyre kyç.

Duke u përballur me atë që e cilësojnë si kërcënim ekzistencial, Arabia Saudite dhe Emiratet e Bashkuara Arabe – ekonomitë dhe fuqitë ushtarake më të mëdha të Gjirit – po e shqyrtojnë ndryshimin drejt pozicionit më sulmues, sipas raportimeve të mediave, një lëvizje që ekspertët thanë se mund t’i ekspozojë ato ndaj një hakmarrjeje edhe më të ashpër iraniane.

Ekspertët thanë se Arabia Saudite dhe Emiratet e Bashkuara Arabe kanë pak të ngjarë që t’i bashkohen drejtpërdrejt luftës, por mund të zgjerojnë mbështetjen e tyre logjistike për SHBA-në dhe t’i bëjnë presion ekonomik Iranit.

“Në praktikë, ‘bashkimi në luftë’ do të nënkuptonte më shumë mundësi për forcat amerikane për të përdorur bazat dhe hapësirën ajrore, zbatim më të rreptë ndaj rrjeteve tregtare dhe financiare iraniane në Gjirin Persik, dhe veprime mbrojtëse ushtarake të kufizuara – jo një fushatë të hapur bombardimesh mbi Iranin”, tha Christopher Davidson, studiues i politikës së Lindjes së Mesme dhe bashkëpunëtor në Universitetin Durham në Mbretërinë e Bashkuar.

Kjo duket se tashmë po ndodh. Riadi së voni pranoi që forcat amerikane të përdorin bazën ajrore Mbreti Fahd, që gjendet pranë Detit të Kuq në jugperëndim të mbretërisë, raportoi më 23 mars The Wall Street Journal.

Kjo do të shënonte një ndryshim të rëndësishëm. Arabia Saudite, sikurse fqinjët e saj arabë, kishte premtuar se hapësira ajrore dhe objektet ushtarake të saj nuk do të përdoren për të sulmuar Iranin.

Irani ka akuzuar shtetet e Gjirit, shumë prej të cilave kanë baza ushtarake amerikane, për ndihmë në përpjekjet ushtarake të Amerikës. Ministri i Jashtëm iranian, Abbas Araqchi, tha më 25 mars se ka “dëshmi që tregojnë se amerikanëve u janë ofruar shërbime nga vendet rajonale”.

Riadi urdhëroi dëbimin e atasheut ushtarak iranian dhe katër punonjësve të Ambasadës më 21 mars, duke u thirrur në ato që i quajti sulme të vazhdueshme mbi territorin saudit.

Disa ditë më parë, ministri i Jashtëm saudit, Faisal bin Farhan, u tha gazetarëve se “durimi i shtetit ndaj sulmeve të Iranit nuk është i pakufishëm”. Ai shtoi se: “Çdo besim që vendet e Gjirit nuk janë në gjendjen të përgjigjen është një llogaritje e gabuar”.

Në tre javët e fundit, dronët dhe raketat iraniane kanë goditur rafineritë kryesore të naftës në Arabinë Saudite, eksportuesen më të madhe në botë të naftës. Irani ka sulmuar po ashtu edhe Ambasadën amerikane në Riad.

Ndërkaq, në javët e fundit Emiratet e Bashkuara Arabe kanë shënjestruar institucionet e lidhura me Iranin, duke mbyllur një spital, një klub shoqëror dhe disa shkolla.

Javën e kaluar, Emiratet mbyllën Spitalin Iranian, një institucion shëndetësor i lidhur me shteti, që gjendej në Dubai. Me rreth 700 punonjës dhe i menaxhuar nga Shoqata e Gjysmëhënës së Kuqe të Iranit, spitali ishte një nga institucionet shëndetësore më të vjetra në vend.

Në kritikën më të ashpër që ka ardhur nga Emiratet e Bashkuara Arabe, ministri i Jashtëm, sheik Abdullah bin Zayed Al Nahyan shkroi në X më 22 mars se shteti “nuk do të shantazhohet nga terroristët”, që duhet se ishte referencë për Iranin.

Komentet e tij erdhën si përgjigje ndaj ish‑ambasadorit francez në SHBA, Gerard Araud, i cili kritikoi deklaratat e bëra nga këshilltari presidencial të Emirateve, Anwar Gargash, i cili tha se fokusi i Abu Dabit nuk duhet të jetë arritja e një armëpushimi me Teheranin, por kufizimi i “kërcënimit bërthamor, raketor, dronëve dhe kërcënimit të rrugëve detare” nga Irani.

Dronët dhe raketat iraniane kanë shkaktuar gjithashtu shkatërrime në Katar, Bahrejn dhe Kuvajt, duke dëmtuar objekte nafte dhe gazi dhe duke shkaktuar ndërprerje të energjisë elektrike. Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli po ashtu kanë goditur infrastrukturën civile të Iranit, përfshirë depot e naftës dhe një fabrikë për desalinizimin e ujit.

Pavarësisht retorikës përshkallëzuese, Arabia Saudite dhe Emiratet e Bashkuara Arabe kanë pak gjasa të rrezikojnë të hyjnë në një përballje të drejtpërdrejtë ushtarake me Iranin, thanë ekspertët.

“Të dy vendet kanë infrastrukturë shumë të cenueshme ndaj sulmeve iraniane – centrale energjetike, impiante për desalinizimin e ujit dhe ndërtesa të larta banimi”, tha Simon Henderson, drejtor i programit për Gjirin Persik dhe Politikën e Energjisë në Institutin e Uashingtonit për Politikën e Lindjes së Afërt.

“Të dyja po ashtu kanë komunitete minoritare myslimane shiite me prirje proiraniane”, shtoi ai.

“Përfshirja më e madhe në luftë vetëm sa do ta përkeqësonte situatën e tyre”.

Nëse Republika Islamike i mbijeton luftës me SHBA-në dhe Izraelin, shtetet e Gjirit Persik do të përballen me një Iran edhe më radikal, thanë ekspertët. Por, nëse regjimi kolapson, kjo mund të shkaktojë kaos dhe ai të përhapet në rajon.

Skenari më i mirë për shtetet e Gjirit nuk është ndryshimi i regjimit, por “një mbështetje kryesisht indirekte dhe e kalibruar me kujdes për SHBA-në, e cila rivendos parandalimin ndaj Iranit, thellon lidhjet e sigurisë me Uashingtonin dhe kufizon ndikimin iranian pa shkaktuar përshkallëzim të madh mbi naftën e Gjirit”, tha Davidson nga Universiteti Durham.

“Rezultati më i keq është përfshirja më e thellë, sidomos ofensive, nga Arabia Saudite apo nga Emiratet ndihmon në nxitjen e një cikli të sulmeve iraniane dhe të bashkëpunëtorëve të tij që dëmtojnë objektet e energjisë, pengojnë kalimin e anijeve në Ngushticën e Hormuzit, largojnë investimet dhe i tërheqin ata në një luftë të gjatë dhe të kushtueshme rajonale”, shtoi ai./REL