Protesta për Zvërnecin/ Protestuesit çajnë kordonin metalik, policia i sulmon me ujë. Tubimi shpërndahet në gjithë Tiranën
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Tragjedia me dy viktima në Shëngjin, policia jep detaje: Të gjithë shtetas nga Kosova, tre persona në spital 3 Qersho...
“Ka forca në Shqipëri dhe jashtë që janë kundër”/ Rama: Të rreshtohesh me PS, do të thot&eum...
"Shqipëria është e shqiptarëve"/ Qytetarët mbushin rrugët e Tiranës, kërkojnë anulimin e pr...
Nga Meri Lika
E qeshura me lot, e liderit të opozitës ndërkohë që i përzgjedhuri i tij fliste për herë të parë në parlament, tek unë shkaktoi një përzierje të rëndë të stomakut, së cilës as soda nuk i bënte dot “derman”.
Në këtë legjislaturë, nisur nga karagjozët e legjislaturës së kaluar, të zgjedhur po nga ky kryetar opozite, uroja që të paktën të kishte përfaqësues të denjë.
Në fakt a ishte për të qeshur dje me fjalën e deputetit të Lushnjës, Saimir Korreshi?
Saimiri kishte të drejtë!
Ndoshta ai nuk ndenji pompoz si Lulzim Basha duke shtrënguar shpatullat, e ndoshta nuk arriti të përdorte fjalë të mëdha si kryetari i tij por, në asnjë fjalë nuk tha ndonjë gjë të gabuar.
Unë nuk qesha me fjalën e tij, nuk më erdhi aspak për të qeshur, madje pati momente kur fillova të përjetoj tragjizmin e jetesës së varfër të shumicës sonë.
Por, më duhet ta pranoj se nuk kam qeshur as kur Lulëzim Basha shumëzonte dhe pjestonte me tabelën personale të shumëzimit, as kur këndonte me zërin e tij “bariton” e as kur me gjestet e tij qesharake të grisjes e çgrisjes së letrave, luftonte pushtetin.
Si ndjekëse e rregullt e lëvizjeve politike të vendit tim por, më tepër si përjetuese e pasojave të këtyre lëvizjeve dhe në kushtet e një masakre pushtetore, kur edhe djali im 11 vjeçar më thotë “unë as që kam ndërmend të jetoj këtu”, mua nuk më vjen aspak për të qeshur dhe sot e shikoj opozitën në momentin e saj më kritik.
Çuditshëm, opozita ndodhet në nivelin e saj më të ulët që mund të ketë pasur ndonjëherë, ndërkohë që me gjithë atë material të ofruar nga pushteti i gjithëpushtetshëm duhet të ishte në kulmin e saj të aksionit opozitar.
Unë mendoja se energjia e grumbulluar nga “stafi” i ri por dhe nga mosqenia për shumë kohë në parlament do ta bënte qeverinë t’i dridheshin këmbët, sepse kur një qeveri nuk i bën gjërat mirë pikërisht atëherë është koha për opozitën.
Në vendet që kanë përparuar në rrugën e demokracisë, udhëheqësi i partisë opozitare ose udhëheqësi i grupit opozitar në parlament, punon me kritika publike gjatë gjithë kohës, sepse pikërisht ky lloj aksioni e vendos partinë e tij si një alternativë për opinionin publik dhe për elektoratin.
Por lideri i opozitës së vendit tim çfarë bën?
Kryetari i opozitës është aq gri sa opinioni publik nuk e identifikon dot. Duket se ai ende, edhe pas tetë vjetësh në opozitë, nuk e ka mësuar se cili është roli i një partie opozitare në kohërat jo elektorale. Sigurisht, këtu nuk është fjala që opozita të thotë jo për gjithçka, por që kritikat e saj ndaj pushtetit duhet ta bëjnë atë të evidentueshme dhe të spikatur.
Polarizimi i politikës vetëm me dy pole i majtë dhe i djathtë, ashtu si dhe në shumë vende të tjera, gjithmonë i ngarkon një rol historik liderit të opozitës. Demokracia ka shumë nevojë për këtë. Vetëm një lider i fortë dhe një opozitë e fortë e bën qeverinë më të kujdesshme.
Ja me këtë konkluzion që unë nxorra me sipër, fillova në të njwjtën kohë, të qesh dhe të qaj me lot, sepse lideri ynë opozitar kurrë nuk arriti të bëhet lideri i opinionit publik dhe bindës për elektoratin e mundshëm.
Sot kur partia më e madhe opozitare është duke u tërhequr në dy skaje nga dy koka, kryetari i saj qesh me lot.
Sot kur partia më e madhe opozitare po rrezikon të thërrmohet, kryetari i saj qesh me lot.
Sot kur partia më e madhe opozitare, si kurrë më parë ka 4 nënkryetarë por asnjë program, kryetari i saj qesh me lot.
Sot kur partia më e madhe opozitare rrezikon “të ulë qepenin” siç e përcaktoi profesor Plasari, kryetari i saj qesh me lot.
Në këto kushte unë nuk po mundem të përcaktoj nëse opozita është në pikën e vdekjes apo është e vdekur dhe pikë?!
Iftar dhe politikë, a u prek Muaji i Ramazanit nga politikanët?
Nga Dashnor KaloçiPublikohet historia e panjohur dhe e bujshme e të ashtuquajturës “banda Xhevdet Mustafa”, ku bënin pjesë: Sabaudin Haznedari, Xhevdet M...
Kolonelit nuk ka kush t’i shkruaj! Një nga kryeveprat e shkrimtarit Garsia Markez. Nuk di pse situata e fundit politike ma solli ndër mend… Tërmeti 7 bashllësh ...
Teatri Kombëtar i Operës dhe Baletit e Ansamblit Popullor, u çel pasditen e kaluar, në një ceremoni protokollare që për herë të parë, ndoshta në planet, ...
Për pak ditë, gjermanët do t’i drejtohen kutive të votimit për të përcaktuar përbërjen e re të Bundestagut. Për herë të parë që nga viti 1949, Kancelarja nuk kë...
Nga Dashnor KaloçiPublikohet historia e panjohur e Dr. Hasan Luçit, ish-Shefi i Zbulimit për “emigracionin reaksionar” jashtë Shqipërisë në Minist...
Iftar dhe politikë, a u prek Muaji i Ramazanit nga politikanët?View Results...
Arrestimi “Agim Fagut” dhe “Niko Profkolës”!Ylli historik i basketbollit shqiptar Agim Fagu, më tregoi si e “arrestuan” njëherë atë dhe mjeshtrin durrsak Niko P...
Ka raste kur fjalët nuk kanë asnjë kuptim, kur dhembja shkon përtej dhembjes dhe kur duhet t’i dorëzohemi asaj e ta ndjejmë po aq sa familjarët e atyre që shkua...
Iftar dhe politikë, a u prek Muaji i Ramazanit nga politikanët?View Results...
Nga Adi KrastaTani, sheshi ku takohemi e flasim për shqetësime e halle, gëzime e pasione është terreni i rrëshqitshëm online. Në publikimet personale me përgjig...
