Dita e 50-të e revoltës qytetetare/ Shqiptarët vijojnë qëndresën në shesh: Rama në burg, Berisha në burg
"Jo 50, as 150, por edhe 1 550 ditë, ne do jemi këtu"/ Protestuesi dekoron qytetarët në shesh: Ju meritoni medalje ...
"Jo 50, as 150, por edhe 1 550 ditë, ne do jemi këtu"/ Protestuesi dekoron qytetarët në shesh: Ju meritoni medalje ...
Dita e 49-të e protestës/ Qytetarët zbresin sërish në shesh, kërkohet dorëheqja e kryeministrit Rama: Ju erdh...
Shetet e Gjirit Persik dënojnë sulmet iraniane ndaj infrastrukturës civile: Janë krime lufte 18 Korrik, 17:37 ...
Abuizimi me fondet në Durrës, zbardhen dëshmitë/ Elisabeta Mataj: Jam qytetare e lirë, kush ma ndalon kazinonë...
Nën mugëtirën e dritave të skenës, gjithkush gjeti prehje me lotët e veta, e ndërsa dritat u ndezën dhe aktorët përkuleshin para nesh në fund të shfaqjes, lexova dhjetëra ndjesi turpi të bukur, që kishim derdhur dhe vazhdonim të derdhnim lot.
TIRANË- Pas shfaqjes së dramës “Para perëndimit” të nobelistit gjerman Gerhart Hauptmann, më pushtoi një mori ndjesish të pafundme, vështirë për t’u shpjeguar njëra pas tjetrës. Ishte nga ai lloj pushtimi i bukur, kur qenia jote i dorëzohet paqes.
Nuk dua ta zbeh këtë përjetim, duke thënë se ndoshta kisha kohë që nuk kisha qenë në teatër ndaj dhe u trondita. Jo, edhe sikur të shkoja çdo natë, nata e mbrëmshme do më dërrmonte po njësoj. Në një skenë të vogël nga ato të mbetura me zor në këmbë, në teatrin Metropol në Tiranë, në vetëm disa metra katror rrethuar nga një publik tej parmakëve prej druri, ndodhi një ato mrekullitë e thjeshta të pakonkurueshme.
Nga ato që të lë pa frymë, por që ti do të mbetesh gjatë ashtu pa frymë. Është ajo pafrymësia më e bukur në botë që vjen pas ndjenjës së dashurisë. Një dramë e sjellë me aq shpirt në skenë la për secilin pranë meje një lëmsh të lëmuar në fyt, dhe rrëke lotësh nëpër faqe.
Nën mugëtirën e dritave të skenës, gjithkush gjeti prehje me lotët e veta, e ndërsa dritat u ndezën dhe aktorët përkuleshin para nesh në fund të shfaqjes, lexova dhjetëra ndjesi turpi të bukur, që kishim derdhur dhe vazhdonim të derdhnim lot. Ishte një nga ato befasitë që u bë për t’u shtrydhur nga lotët. Nuk di nëse bota u krijua nga dashuria, apo është bota që krijoi dashurinë. Di të them që sa të këtë frymë dashuria, do na lërë pa frymë…. në teatër dhe kudo.
Faleminderit Andia Xhunga Çobani dhe të gjithë aktorëve!
Klodian Tomorri Shikoni ca vendi eshte ky Cohen dy mashtrues, me historik problematik te faktuar dhe marrin nje licence ne Banken e Shqiperise. Me kete lic...
Denada Kola Jushi Populizmat kanë qënë gjithnjë dëshmi ditësh të vështira në politikë. Në Ballkan, n...
Foto Ilustruese Unë personalisht nuk kam asgje kundra turizmit dhe ç’do lloj forme tjetër të zhvillimit ekonomiko-social, por n...
Aleksander Cipa Ka ditë që e kam ndjekur në skenën e teatrit Metropol premierën e dramës “Para perëndimit” (...
Anila Hoxha Nje thirrje per ndihme, leter e gruas pa emer! Jam menduar naten e kaluar ta botoj apo jo dhe vendosa qe ta ndaj. Ja ku ESHTE nje thirrje. Per ...
Andi Bushati Kush e ndjek rregullisht Instagramin e kryeministrit me siguri është habitur që në albumin e fotove që ai botoi nga n...
Enton Abilekaj Taulant Balla vendosi të kapte pak protagonizëm nga tragjedia, kur doli të njoftonte për gjetjen e vajzes së dyt&eu...
Më 1 korrik 2021, platforma e artit bashkëkohor “Harabel” prezantoi një skulpturë të artistit kosovar Sislej Xhafa, t&eum...
Genc Burimi Ndryshimet e fundit në qeverinë serbe me integrimin brenda radhëve të saj të dy figurave ‘non grata’ dhe p...
genc sejko TIRANË- Fjalori i Oxfordit e përcakton kuptimin e fjalës ‘koleg’ si ‘një person me të cilin punon n&...
