Berisha: I bëj thirrje Prokurorit Publike të BE, por edhe Interpolit dhe Eurojust që të nisin hetimet për Ramën q&...
Prapaskenat e atentatit në Elbasan/ Në shënjestër dyshohet se ishte nipi i “Ot Kilës" 21 Korrik, 12:27 ...
Dosja e Erion Veliajt/ Avokati Ndreca nuk u paraqit, gjobitet me 50 mijë lekë! Shtyhet seanca 21 Korrik, 10:54 Dosja...
“Nuk shiten malet, është mundësi për pronarët dhe emigrantët” Rama: Paketa e Maleve, nuk anulohet 21 ...
Ishin vitet 1950-1953, viti i parë i Luftës Koreane. Burrat në fshat, duke përfshirë edhe burrin e saj dhe dy djemtë më të mëdhenj, ishin larguar. Nëna e pesë fëmijëve, Kim Keum Sum, duke u kujdesur për fëmijët e saj.
Pastaj lufta erdhi në fshatin e saj. Ajo paketoi ushqime dhe veshje dhe u largua, në një plazh ku njerëzit merreshin me peshkim.
Ata ishin në pritje të anijeve për t’u larguar aty, por fatkeqësisht vetëm djali i saj i madh mund të shkonte me të, dy fëmijët e tjerë mbetën aty.
“Nëna ime më pyeti në shtratin e vdekjes për të gjetur vëllain dhe motrën time në Korenë e Veriut dhe nëse unë nuk do mund t’i gjej, t’i kërkoja fëmijët e mi ta bëjnë këtë. Dhe në qoftë se ata nuk mund t’i gjejnë, t’i pyesin fëmijët e tyre.” – u shpreh Young Whan Cho për Wall Street Journal.
Young Whan Cho, i cili u bashkua me nënën e tij pas luftës dhe më vonë e mori familjen në SHBA. Kjo ishte 1979 dhe Cho-s iu desh 35 vjet për të kërkuar vëllain e motrën e tij.
Situata e familjeve të ndara nga Lufta e Koresë është e përshtatur si një çështje thjesht koreane, Por është gjithashtu një çështje amerikane. Lufta prodhoi rreth 1 milion refugjatë, kryesisht koreanë. Disa emigruan drejt SHBA-së. Tre breza më vonë, dëshira e tyre për të dashurit e lënë pas në Korenë e Veriut është një trashëgimi e dhimbshme e një konflikti të pazgjidhur.
Angazhimi i Presidentit Trump me presidentin e Koresë së Veriut, Kim Jong Un ndezi njëfarë optimizmi se gjërat mund të ndryshojnë. Aktivistët koreano-amerikanë kishin shpresuar se takimi i fundit mund të jepte akord të mirëdashjes për të hapur komunikimin për familjet e ndara, por samiti nuk u zhvillua kurrë.
Cho është ndër më shumë se 100,000 qytetarë të SHBA-së me të afërm në Korenë e Veriut. Shumica kanë histori të dhimbshme të ndarjes në kohën e luftës në historitë e tyre familjare. Disa e kanë kaluar në heshtje jetë të gjata duke kërkuar për të dashurit e mbetur prapa në shtetin më të fshehtë të botës. Historia e Cho vjen nga kujtimet e tij që datojnë në Luftën e Koresë, intervistat me anëtarët e familjeve të mbijetuara dhe individët që e ndihmuan atë në kërkim, si dhe dokumentet dhe letrat që ai ka marrë.
Pas humbjes së dy fëmijëve në plazh, nëna e Z. Cho vendosi një kamp refugjatësh në Korenë e Jugut. Ajo pagoi njerëz që të niseshin në veri për t’i gjetur. Studiuesit nuk gjetën asnjë gjurmë. Kur Cho dhe fëmijët e tjerë të mbijetuar filluan të lëviznin në SHBA, nëna e tyre vazhdoi kërkimin, derisa vdiq në Chicago nga kanceri i stomakut. Ai beson se kjo është shkaktuar nga hidhërimi i fëmijë që nuk i gjeti kurrë. Cho sot është 80 vjeç, një elektricist i pensionuar në Çikago, me flokë të bardhë dhe nipër e mbesa.
Ai ishte 11 vjeç kur u pushtua Koreja e Veriut. Duke u frikësuar se mund të ishte rekrutuar, nëna e tij paguante një udhëzues për një qese orizi për ta çuar në jug.
Një kapelan ushtarak i Koresë së Jugut e mori atë. Shtatë vjet kaluan përpara se Cho të gjente familjen e tij në kampin e refugjatëve, të gjithë së bashku, përveç dy të zhdukurve.
Në vitet 1960, Cho shkoi në SHBA për të kërkuar një jetë më të mirë. Për të nderuar dëshirën e vdekjes së nënës së tij për të gjetur vëllezërit e motrat e tij të zhdukur, Cho u bë aktivist që i kërkoi SHBA-ve të kërkojë bashkim familjar në çdo bisedë me Korenë e Veriut. Ai shkroi letra dhe u bashkua me shoqatat e ndryshme.
Koreja e Jugut dhe Koreja e Veriut filluan të organizonin ribashkime të shkurtra për disa familje të ndara, por koreano-amerikanët u përjashtuan.
Ndërkohë, aktivizmi i Cho u vërejt nga politikanët që kërkonin lidhje me komunitetin koreano-amerikan. Ai u zgjodh si delegat në Konventën Demokratike të vitit 1992 në Nju Jork dhe u takua me Bill Clinton. Çuditërisht, Koreja e Veriut reagoi pozitivisht ndaj kërkesave, duke autorizuar qindra vizita në mes të viteve 1980.
Cho kishte dyshime rreth këtyre kontakteve jozyrtare. Ai nuk e pëlqente idenë e trajtimit personalisht me regjimin Kim. Duke shërbyer në ushtrinë e Koresë së Jugut, ai kishte frikë se mund të ndalohej nëse do të bënte një udhëtim të tillë. Bashkimet familjare duhet të organizohen në nivel qeveritar për të siguruar sigurinë, kështu besonte ai.
Pikëpamja e tij filloi të ndryshojë pasi u takua me një kardiolog 83-vjeçar në Michigan, i quajtur Moon-jae Pak, i cili gjithashtu humbi një vëlla në luftë, por ndryshe nga Cho, Dr. Pak ishte në gjendje ta gjente motrën e tij në vitet 1990 dhe ta vizitonte pothuajse çdo vit deri në vdekjen e saj në vitin 2005.
Gjatë një zie buke në vitet 1990, Koreja e Veriut nisi të kërkonte ndihmë humanitare. Dr. Pak kishte organizuar një mision për ndihma mjekësore dhe tha se shpresonte të shihte motrën e tij.
Ai vizitoi çdo vit, duke bërë punë mjekësore gjatë ditës dhe duke parë motrën e tij në mbrëmje. Ajo mori racione shtesë nga vëllai i saj. Ajo gjithmonë insistoi se ajo ishte e lumtur në Korenë e Veriut, por gjërat ishin ndryshe herën e fundit kur e pa. “Kur nëna ime vdiq në SHBA ajo thirri emrin e motrës sime që ndahej nga ne në Phenian.”- i tregon Dr. Pak, Cho-së.
Brenda një viti u fol se motra e vëllai i Cho-së ishin gjallë. Fqinjët kishin shpëtuar fëmijët në plazhit. Ata ishin rritur në një jetimore, ishin martuar dhe kishin fëmijë të tyre. Studiuesit e dërguar nga nëna e Cho nuk i gjetën kurrë, sepse ata ishin zhvendosur në një provincë tjetër.
Muaj më vonë, një zarf me tre shkronja erdhi nga Koreja e Veriut, por letra brenda zarfit mbante një lajm të keq për të. Aty shkruhej se motra dhe vëllai i tij kishin vdekur nga sëmundje të ndryshme.
Kohët e fundit, Cho vendosi fotografinë e dasmës së vëllait të tij të lënë pas në vitin 1968 në tryezën e ngrënies në një mbledhje familjare. Ai i kujtoi ata me lot në sy. Ai shkroi letra shtesë për të afërmit e tij në Korenë e Veriut duke shpresuar që të mësojë më shumë, por nuk mori kurrë përgjigje.
Burimi: Wall Street Journal
Përshtati: L.K/Dosja.al
Tirana është boshatisur për ditët e pushimit. Cilën nga ritet e shenjta po ndiqni:
UDHËHEQËSIT TONË TË LUFTËS NA KANË ZHGËNJYER NË KOHË TË PAQES, POR E ARDHMJA ËSHTË PËRGJEGJ&Eum...
Presidenti kinez Xi Jinping do të preferonte të fliste një nga një me secilën nga qeveritë europiane. Kështu do të nxirrte përfitime më të mëdha për vendin e ti...
Rreth 100 netë më parë, nisi përralla e bukur e 100 fshatrave.Une nuk kam qenë në të gjithë fshatrat ndaj, po shkruaj për njerin prej tyre – Dardhë -ashtu...
Në edicionin qendror të lajmeve, në Fox News, Sean Hannity flet për gjendjen aktuale në SHBA, pas faktit se raporti nga Mueller nuk gjeti asnjë provë për presid...
Steka e lartë e trashëguar e kësaj kombëtareje, mungesa totale e rezultateve, klima e lëkundur dhe përvoja e çoroditur patën një fund të tillë për ish-tr...
TIRANË- Dy vëllezërit indianë që janë në kërkim ndërkombëtar për një skandal financiar që kap vlerën e 725 milionë dollarëve, ka vënë në lëvizje dhe intitu...
Derisa lexoj për betejën e vazhdueshme të Mbretërisë së Bashkuar me Brexit-in, asociacioni im i parë gjithmonë është i ndërlidhur me Stalinin. Në fundvitet 1920...
Camila Morrone është një nga të dashurat më stabël të ylli hollivudian Leonardo Di Caprio. Modelja bukuroshe, e njohur për hiret e saj, është e vetmja që ka arr...
Tiranë- Në kongresin e nesërm të PS-së do të jetë present edhe ish-kryeministri Fatos Nano. Për këtë ftesë ka folur së fundmi edhe analisti Andi Bushati, i c...
Nga të dhënat mësohet se vetëm në muajin shkurt u shkaktuan 125 aksidente rrugore nga 113 aksidente në shkurt 2018, duke u rritur me 10,6% krahasuar me të njëjt...
