Dita e 49-të e protestës/ Qytetarët zbresin sërish në shesh, kërkohet dorëheqja e kryeministrit Rama: Jep dorëhqjen, nuk ka dialog!
Dita e 49-të e protestës/ Qytetarët zbresin sërish në shesh, kërkohet dorëheqja e kryeministrit Rama: Ju erdh...
Dita e 49-të e protestës/ Qytetarët zbresin sërish në shesh, kërkohet dorëheqja e kryeministrit Rama: Ju erdh...
Shetet e Gjirit Persik dënojnë sulmet iraniane ndaj infrastrukturës civile: Janë krime lufte 18 Korrik, 17:37 ...
Abuizimi me fondet në Durrës, zbardhen dëshmitë/ Elisabeta Mataj: Jam qytetare e lirë, kush ma ndalon kazinonë...
Falja e pronave publike në Dhërmi e Palasë/ Berisha: PD nuk do i njohë kurrë këto vendime të Ramës 18 K...
I përmend sepse ne jemi kuajt e lodhur. Në jemi krejt si kuajt që vrapojmë çdo ditë, pa pushim, për të siguruar jetesën në një vend i cili po na ofron përditë e më pak.
Në filmin “A nuk i vrasin edhe kuajt kështu? (They Shoot Horses, Don't They?) me Jane Fonda dhe Michael Sarrazin, kuajt vriten jo sepse janë të këqij, por sepse janë të lodhur. Sepse e kanë të pamundur të vrapojnë në një garë që nuk ka fund.
Po përse po përmend këtë film dhe arsyen se përse i vrasin kuajt?
I përmend sepse ne jemi kuajt e lodhur. Në jemi krejt si kuajt që vrapojmë çdo ditë, pa pushim, për të siguruar jetesën në një vend i cili po na ofron përditë e më pak.
Nëse kuajt i vrasin me plumb dhe agonia e tyre është e shkurtër, e kundërta ndodh me ne. Armët që përdoren kundër nesh janë më të sofistikuara. Ne na vrasin me plumb, na vrasin me padrejtësi, me korrupsion, me shëndetësi të paofruar, me ushqime të kontaminuara, me ajër që nuk mund ta thithësh, me treg të pabarabartë.
Na vrasin me luftra e beteja të shitura, na vrasin me injorancë, me padije, me heqje mundësish, po na vrasin përditë pak nga pak, duke na keqtrajtuar shpirtërisht por edhe fizikisht deri në limite.
E kur ti fillon të ankohesh, të thonë “kështu është sistemi”. Po cili sistem, dreqi e mori? Kush e ngriti këtë sistem dhe kush po e mban në këmbë?
Personalisht më ka tronditur vrasja e gjykatësit, por a nuk është e njëjta gjë që ndodh me ne përditë? I vetmi ndryshim është se gjykatësi u vra me bujë kurse ne vritemi në heshtje. A nuk është vrasje vonesa e drejtësisë?
A nuk është vrasje kur njeriu i ndershëm lufton për t’u ushqyer ndërkohë që matrapazët, hajdutët, kriminelët qeshin përballë tij me gotën e pushtetit në dorë duke shijuar të mirat e tij? A nuk është vrasje kur votuesi sheh krimin dhe mediokritetin të ulen në karriget e votës së tij? A nuk është vrasje kur vota vidhet, kur politika shitet, kur vendi trajtohet si plaçkë për të ruajtur pushtetin?
A nuk na vrasin përditë, kur krimi vishet me kostum zyrtari dhe ulet krahë kryeministrit? A nuk na vrasin kur mafia nuk fshihet më, kur ajo nuk ka nevojë të vendos maskë, por del hapur në televizor, merr pjesë dhe madje del fituese në tendera?
Krimi dhe mafia tani kanë kostum, zyrë madje edhe kameraman të dedikuar. Për disa vite na i mbyllën sytë, njëjtë si kuajve, duke na shpalosur sukseset dhe se sa mirë na shihte bota, ne perlën e Mesdheut, por tani maskat ranë. New York Times shkroi se marrëdhëniet e kryeministrit tonë përfshijnë para, ndikim, korrupsion. Edhe atje përtej oqeanit e kuptuan se kjo nuk është thjesht një histori shqiptare, por një vrasje e popullit sa herë që pushteti përulet apo bën “biznes” me krimin.
Këta na vrasin përditë, sepse krimi nuk ka frikë nga drejtësia. Drejtësia jonë është një trup i cunguar pa duar e këmbë, e cila po ta shikojë mirë veten, duhet të kryej eutanazi, por është aq frikacake sa e ka të pamundur ta kuptoj fundin e saj.
E ne nuk na ngelet asgjë por thjesht të vrapojmë, të vrapojmë e të vrapojmë derisa të fillojmë të biem si kuajt në fund të garës, të shteruar, pa fuqi, pa shpresë.
Në këtë garë nuk ka fitues. Kjo garë ka vetëm të lodhur, ka vetëm nga ata që thonë se ndoshta nesër do ndryshojë diçka, por e nesërmja është sërish garë me të padrejtën dhe ndërkohë që shohim të rrëzohemi një nga një, e ngushëllojmë veten duke thënë “të paktën unë jam ende në këmbë”.
Po jam në këmbë, po dhe për sa kohë?
Në këtë vend nuk vritesh vetëm me armë. Vritesh me shurdhëri, vritesh kur ndërshmëria të bëhet barrë, kur dinjiteti shitet për një vend pune apo për një tender. Dhe kur ti e kupton këtë, atëherë e sheh se je njësoj si kuajt, sepse edhe ata vriten kështu./Dosja.al
Meri Lika Disa njerëz hyjnë dhe ngelen në histori për vepra të mëdha, ka të tjerë që hyjnë për fjali...
Xheni Karaj Shpesh herë më pyesin, madje më kritikojnë, pse unë apo komuniteti LGBTI duhet të mbështesim çës...
Meri Lika Kisha kohë qe e kisha harruar Yurin, jo Juri Gagarinin se atë ka kohë që nuk e kujtoj, por e kam fjalën për Yuri Ki...
Foto Ilustruese Takimet në Nju Jork që sollën liderët e Ballkanit Perëndimor në një dhomë me Richard Grenell nuk u ...
Ka një tendencë kohët e fundit për të risjellë në Ballkan zgjidhjet e vjetra, duke i shkëputur nga konteksti i paraqit...
Agim Nesho Inteligjenca artificiale (IA) sigurisht është revolucioni për zhvillimin e shoqërisë për shekullin e 21. Ky revolu...
Diella Më 18 shtator, ditën kur në Kuvendin e ri të Shqipërisë duhej të diskutohej programi i ri për qeverisjen ton...
Flamur Vezaj Shefi në ikje i SPAK-ut, Altin Dumani, pasi u rikthye nga udhëtimi festiv në SHBA me tupana, valle dhe pritje protokollare, ka ...
Agim Nesho Votimi në Asamblenë e Përgjithshme të Organizatës së Kombeve të Bashkuara i rezolutës “Mbësht...
Si mund të pajtohen politika dhe etika, ose, thënë ndryshe, si mund të administrohet tensioni midis tyre? Kjo është dilema t&eum...
