E rëndë në Maliq/ Vritet polici gjatë operacionit për kapjen e një personi në kërkim, plagoset dhe një tjetër (EMRAT)
Ngjarja në Maliq/ Zbardhen edhe identitetet e efektivëve 4 Qershor, 08:49 E rëndë në Maliq/ Vritet p...
Ngjarja në Maliq/ Zbardhen edhe identitetet e efektivëve 4 Qershor, 08:49 E rëndë në Maliq/ Vritet p...
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Tragjedia me dy viktima në Shëngjin, policia jep detaje: Të gjithë shtetas nga Kosova, tre persona në spital 3 Qersho...
“Ka forca në Shqipëri dhe jashtë që janë kundër”/ Rama: Të rreshtohesh me PS, do të thot&eum...
Nga Marc Bassets “El Pais”
Hugo Micheron, një nga ekspertët më të mirë në Francë mbi botën arabe, ka botuar së fundmi librin e tij të ri “La colère et l’oubli” (Zemërimi dhe harresa), një histori e xhihadizmit në Evropë, në të cilën ai eksploron një peizazh ende të karakterizuar nga padija dhe paragjykimi.
Profesori francez në Institutin e Studimeve Politike të Parisit, kombinon kërkimin në terren, në burgje dhe në komunitete lokale me një kornizë të fortë teorike. Micheron na tregon historinë e një ideologjie e cila është këtu për të qëndruar. Sulmet e fundit terroriste në Francë dhe Belgjikë, kanë treguar se xhihadizmi në Evropë nuk është zhdukur, ndonëse është më pak intensiv se sa në të kaluarën.
Në libër, ju rrëfeni sesi xhihadizmi evropian ka përjetuar periudha të një aktiviteti të shtuar me sulme të mëdha, por edhe periudha qetësie relative. A po shohim tani një baticë?
Po. Xhihadizmi organizohet në heshtje dhe gradualisht, duke përdorur metoda të ngjashme në vende të ndryshme si Spanja, Danimarka apo Franca. Rrënjët e xhihadizmit vijnë nga lufta në Afganistan gjatë viteve 1980, pas pushtimit sovjetik. Në Peshauar të Pakistanit, pranë kufirit me Afganistanin, u krijuan institute indoktrinimi që u zhvilluan në kornizën intelektuale për rezistencën afgane. U bë më shumë se vetëm një përpjekje ushtarake.
Çfarë ndodhi më pas?
Modeli i Peshauarit u transferua direkt në qytetet evropiane, ku veteranët afganë, algjerianë dhe boshnjakë të xhihadit krijuan institute, seminare, shoqata dhe librari islamike. Unë i quaj ato “makineri pro-zelituese”. Po ashtu ata kishin nën kontroll xhamitë e zonës.
Pas sulmeve të 11 Shtatorit 2001 në SHBA, shumë nga këta veteranë u arrestuan ose u detyruan të fshihen diku tjetër, por bashkëpunëtorët e trajnuar e vazhduan punën e tyre. Jetëgjatësia e këtyre “makinerive prozelitizuese”, shpjegon rritjen e numrit të xhihadistëve në Evropë nga disa dhjetëra në vitet 1990, në 6000 persona 20 vjet më vonë.
Tani për tani duket se ka përfunduar periudha e fundit e sulmeve të mëdha. Terroristët që po shohim aktualisht janë ata që quhen “ujqër të vetmuar”, gjë që e redukton ndjeshëm rrezikun.
Është i gabuar vlerësimi i rrezikut të xhihadizmit të bazuar vetëm tek aktet terroriste. Xhihadizmi është një ideologji, ndërsa terrorizmi është vetëm një mjet. Nëse xhihadistët mund t'i arrijnë qëllimet e tyre pa iu drejtuar sulmeve, ata do të zgjedhin metoda alternative.
Çfarë kalon pa u vënë re kur nuk ka sulme të mëdha terroriste?
Tani Shteti Islamik, ISIS, përdor gratë për të komunikuar idetë e tij në vend se të kryejë sulme të reja. Kjo organizatë po edukon të rinjtë dhe rekruton gra të tjera. Qëllimi është të përjetësohet xhihadizmi duke kaluar nga njëri brez në tjetrin. Gratë luajnë një rol të rëndësishëm në këtë proces, pasi ato përfshihen gjithnjë e më shumë në celulat familjare dhe jo vetëm në celula terroriste të izoluara.
Ky ndryshim në qasje gjeneron një dinamikë të ndryshme. Ndaj fiton më shumë peshë çështja e arsimit, sidomos në Francë. Xhihadistët dhe salafistët (një lëvizje fondamentaliste brenda islamit sunit) e konsiderojnë si domenin e të pafeve sistemin arsimor francez, që është përgjegjës për formimin e qytetarëve dhe promovimin e vlerave republikane franceze.
Pavarësisht nga sulmet e fundit me thikë në Francë, përfshirë ato që synojnë shkollat, dhe deklaratat e bëra nga autorët, në fakt ka një hendek midis axhendës së tyre dhe arritjeve të tyre aktuale...
Xhihadizmi përbën problem jo sepse i arrin synimet e tij. ISIS arriti të pushtojë dhe kontrollojë një territor të madh sa Britania për gati 3 vite, duke pasur nën sundimin e tij miliona sirianë dhe irakianë. Por më pas u shpërbë për shkak të konflikteve dhe rebelimeve të brendshme.
Problemi real qëndron tek vala globale e sulmeve terroriste, veçanërisht në Evropë, dhe tek përpjekja për të ushqyer narrativën e një përplasjeje midis qytetërimeve dhe feve. Brenda kontekstit të demokracive evropiane, kjo narrativë shkakton një dëm të konsiderueshëm dhe ka çuar në rritjen e ndjeshme të së djathtës ekstreme.
Në librin tuaj, ju theksoni se si organizatat xhihadiste i bazojnë veprimet e tyre tek narrativat shumë politike dhe me një ndikim potencial. A mund të jetë konflikti midis Izraelit dhe Hamasit narrativa që do të nxisë valën e ardhshme të sulmeve?
Po dhe jo. Gjatë 30 viteve të fundit, xhihadistët janë mbështetur gjithmonë mbi konfliktet e huaja gjeopolitike. Kjo filloi me luftën në Afganistan dhe pushtimin sovjetik. Në vitet 1990, kishim luftën civile në Algjeri, Bosnje dhe atë në Çeçeni. Pastaj erdhi pushtimi amerikan i Irakut, dhe 1 dekadë më vonë pamë luftën civile siriane.
Ndërsa ka ngjashmëri dhe dallime me konfliktin e Gazës, është e rëndësishme të theksohet se Gaza është e izoluar dhe e paarritshme për xhihadistët. Më 7 tetor, Hamasi përdori metoda të ngjashme me ISIS, por nuk është pjesë e lëvizjes globale xhihadiste.
Në të gjitha konfliktet që përmenda me lart, fokusi ishte kryesisht në Lindjen e Mesme, Afganistan dhe tek mosmarrëveshjet lokale. Çështja Izrael-Palestinë, luan një rol të kufizuar në bashkimin e rrjeteve xhihadiste. Megjithatë, në imagjinatën e islamistëve dhe botës arabe, lufta ndërmjet Hamasit dhe Izraelit mund të shfrytëzohet lehtësisht nga grupe të ndryshme, dhe sidomos xhihadistët.
Si mund të ndodhë kjo?
Në rrjetet sociale vërehet një pasion i madh për të komentuar mbi konfliktin në Gaza. Grupimet islamike radikale priren të përqendrohen tek një pretendim: Izraeli po kryen gjenocid kundër grave dhe fëmijëve në Gaza, dhe se Evropa dhe SHBA-ja e mbështesin Izraelin. Prandaj, SHBA dhe Evropa janë bashkëfajtorë dhe meritojnë të ndëshkohen.
Për këtë arsye sulmet në Evropë shihen si një përgjigje normale. Kjo retorikë provokuese, nxit shpesh individë jashtë rrjeteve tradicionale, që përdorin metoda me kosto të ulët, që të veprojnë dhe krijojnë tensione politike, duke frymëzuar potencialisht sulme të mëtejshme, siç po vërehet së fundmi në Belgjikë dhe Francë.
Nuk po flasim për sulme të mëdha....
Vitet e fundit nuk ka pasur sulme të tilla. Por kjo s’do të thotë që ne duhet të shpërfillim skenarë të tjerë të mundshëm. Synimi është krijimi i një situate të pa menaxhueshme politikisht përmes një serie goditjesh të vogla të pamëshirshme.
Kjo gjë është parë tashmë në Irlandë, Francë dhe në mediat sociale, duke i nxitur grupet e ekstremit të djathtë të thonë gjëra të tipit “qeveria nuk mund të na mbrojë dot, prandaj le të mbrohemi vetë”. Xhihadistët e shfrytëzojnë këtë lloj tensioni në komunitet.
donald trump Nga Freddy Grey “The Spectator” A e mbron demokracinë heqja e një kandidati shumë popullor nga fleta e votimit? Ap...
Foto ilustruese Nga Laura Dubois & Hall “Financial Times” Ishte vdekja e një foshnje në një qendër pritjeje të mb...
Ushtare Nga Renato Caputo “Opinione.it” Gjatë javëve të fundit, në Rusi ka pasur një rritje të ndjeshme të ...
Xi Jinping Nga Federico Giuliani "Il Giornale" Më 25 qershor Qin Gang u zhduk nga skena. Askush nuk e dinte se çfarë kishte ndodhur me Mi...
Nga Joe Parkinson, Drew Hinshaw, James Marson & Aruna Viswanatha “Wall Street Journal” Aeroporti Esenboga, Ankara, Turqi - Dy avionë, nj...
Kina SHBA-Agjentët e shërbimeve sekrete të Kinës përdorën për 3 vite një politikan belg të ekstremit të ...
Nga Angelo Panebianco “Corriere della Sera” Në rast se një institucion i krijuar për t'i shërbyer një qëllimi t&eum...
milorad dodik Nga Letizia Tortello “La Stampa” “Populli serb është gjithmonë i kërcënuar. Rusia nuk nd&eu...
Foto ilustruese Nga Michael Mazza “Global Taiwan” A po hyn bota në një epokë të re të çrregullimit global? Sh...
foto ilustruese Nga Federico Rampini “Corriere della Sera” Në historinë e njerëzimit, asgjë nuk është e për...
