Opozita kërkon Ramën në Kuvend/ Zvërneci bëhet temë dite në seancën plenare, Berisha: Rama u vuri protestuesve topat e ujit. Balla: Projekti do bëhet
Resorti në Zvërnec, Zhupa: S’ka turizëm të qëndrueshëm me beton të qëndrueshëm 4 Qershor, 1...
Resorti në Zvërnec, Zhupa: S’ka turizëm të qëndrueshëm me beton të qëndrueshëm 4 Qershor, 1...
FOTO/ Ja kush është polici që u vra në krye të detyrës në Maliq 4 Qershor, 09:06 Vrasja e...
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Tragjedia me dy viktima në Shëngjin, policia jep detaje: Të gjithë shtetas nga Kosova, tre persona në spital 3 Qersho...
Nga Nina L.Khrushcheva “Project Syndicate”
Graham Allison i Universitetit të Harvardit, shkroi kohët e fundit se ndërsa Kina “është dhe do të jetë rivalja më e fortë me të cilën është përballur ndonjëherë një superfuqi”, “demonizimi” aktual i këtij vendi “i ngatërron më shumë sesa i sqaron gjërat”.
Allison këmbëngul se për të “hartuar dhe mbështetur një strategji për përballimin e sfidës që vjen nga Kina”, Shtetet e Bashkuara “duhet ta kuptojnë Kinën për atë që është” as “një gjigant i pamposhtshëm” dhe as “në prag të kolapsit”. Ndaj Rusisë post-sovjetike nuk ka pasur asnjëherë një qasje të tillë.
Përkundrazi, SHBA-ja ka shpenzuar dekada duke e karikaturuar Rusinë si një shtet diktatorial dhe një fuqi shumë të brishtë. Pas aneksimit të Krimesë nga Rusia në vitin 2014, presidenti i atëhershëm i Amerikës, Barack Obama, e cilësoi atë si një “fuqi rajonale” që me atë akt po shfaqte dobësinë e saj. Dhe pas fillimit të pushtimit në shkallë të plotë të Ukrainës vitin e kaluar, dominonte supozimi se Rusia dhe regjimi i Vladimir Putinit, do të shkatërroheshin shumë shpejt nën peshën e sanksioneve perëndimore.
Vendimi i Putinit për të pushtuar Ukrainën u nxit nga mashtrimet e shërbimeve të tij të sigurisë. Por kjo nuk do të thotë se vlerësimi i situatës nga Perëndimi ishte më i arsyeshëm. Përkundrazi, shumica e analistëve perëndimorë, dukej se ishin në gjendje të imagjinonin vetëm dy skenarë: ose Putin e pushton Kievin brenda pak ditësh, duke e kthyer Ukrainën në një shutet-kukull të Kremlinit, ose Rusia mposhtet shpejt, duke e detyruar Putinin të tërheqë trupat e tij dhe të njohë integritetin territorial të Ukrainës.
Kjo na ndihmon në shpjegimin pse kur ngeci ofensiva fillestare e Rusisë, kryeministri i atëhershëm i Britanisë së Madhe Boris Johnson, rekomandoi gjatë vizitës së tij në Kiev që Ukraina duhet “të vazhdojë të luftojë”, në vend se të negocionte një marrëveshje paqeje.
Logjika ishte: Më mirë ta lëmë Rusinë të humbasë, duke e dobësuar ekonominë e vendit, ushtrinë e saj, dhe duke dëmtuar pozitën e Putinit në skenën globale, sesa ta shpërblejmë atë për pushtimin që nisi.
Dhe në një moment Rusia do të humbiste, theksonte narrativa. Sepse ndërsa Ukraina kishte mbështetjen e plotë të Perëndimit - me dërgesa armësh dhe ndihmash financiare të bollshme -Rusia nuk kishte pajisje të mjaftueshme dhe ato që kishte ishin po aq të vjetëruara sa edhe taktikat e saj në fushën e betejës.
Po ashtu, sanksionet e pashembullta të vendosura nga Perëndimi ishin të destinuara të shkaktonin një reagim të ashpër kundër Putinit. Madje u parashikua se rusët mund të sulmonin Kremlinin të dëshpëruar për të pasur qasje tek çanta evropiane dhe ushqimi i shpejtë amerikan.
Askush nuk dukej se e imagjinonte se demonizimi dhe hedhja poshtë e pjesës më të madhe të asaj që është ruse, mund t’i nxiste rusët kundër Perëndimit. Apo që Rusia do të ishte në gjendje të përballonte një luftë të gjatë. Dhe në fakt kjo është pikërisht ajo që ka ndodhur.
Rusia e shfrytëzoi avantazhin e saj numerik, e përditësoi strategjinë e saj në fushën e betejës dhe rriti prodhimin e pajisjeve ushtarake. Ndërkohë minimizoi kostot e sanksioneve, jo vetëm duke i anashkaluar ato por edhe duke u siguruar që aktorët lokalë të fillonin të kryenin operacione me kompanitë perëndimore me çmime më të ulëta.
Nga ana tjetër ndërtoi ekonominë e saj të luftës. Për rusët e zakonshëm, situata nuk është shumë problematike. Raftet e dyqaneve janë të mbushura me një shumëllojshmëri mallrash, ndërsa dhe restorantet janë plot me klientë. Pensionet dhe pagat janë rritur, sigurisht jo aq sa inflacioni, por mjaftueshëm për të mbështetur narrativën e Kremlini se Rusia mbetet e fortë, pavarësisht përpjekjeve të Perëndimit për ta shkatërruar atë.
Por në vend se të distancohen, udhëheqësit perëndimorë vazhdojnë ta përforcojnë narrativën e tyre. Presidentin polak Andrzej Duda, tha në qershor, në fillim të kundërofensivës së dështuar të Ukrainës se “rusët duhet ta ndiejnë shijen e hidhur të humbjes”. Lufta nuk është ende shumë popullore në Rusi.
56 për qind e rusëve të anketuar në tetor nga Qendra Levada janë në favor të fillimit të bisedimeve për paqe. Por vetëm 34 për qind e të anketuarve janë në favor të tërheqjes së trupave ruse nga Ukraina dhe rikthimit të territorit të pushtuar. Ndërkohë, vlerësimi për Putin mbetet mbi 80 për qind. Ky mund të quhet efekti i Stalingradit.
Ndërsa rusët po tubohen rreth Putinit, mbështetësit perëndimorë të Ukrainës duket se po humbasin vendosmërinë e tyre. Në fillim të këtij muaji, liderët e Bashkimit Evropian nuk arritën të miratonin një paketë ndihme prej 50 miliardë eurosh për Ukrainën, edhe pse kanë rënë dakord që të fillojnë bisedimet e pranimit në BE me të.
Ky dështim erdhi edhe pasi Kongresi i SHBA-së hoqi dorë nga miratimi i një pakete të re ndihme ushtarake për Ukrainën për këtë vit. Tani, presidenti Joe Biden nuk po premton si dikur se SHBA-ja do të qëndrojë në krah të Ukrainës “për aq kohë sa të duhet”, por “për aq kohë sa të mundemi”.
Ai pretendon ende se Rusisë i mungojnë “burimet dhe kapaciteti” për të vazhduar një luftë të gjatë në Ukrainë. Dhe është e vërtetë se sanksionet do ta dëmtojnë në fund ekonominë ruse. Por Putin do të hedhë në këtë luftë gjithçka që ka, dhe ka të ngjarë të ruajë një mbështetje të konsiderueshme të popullit.
Rënia e ndihmës së huaj, po e dobëson tashmë pozicionin e Ukrainës në fushën e betejës, teksa po zgjerohet përçarja midis presidentit Zelensky dhe komandantit të përgjithshëm të ushtrisë ukrainase, gjeneralit Valery Zaluzhny. Në këto kushte, 3 janë skenarët më të besueshëm.
Së pari, Perëndimi ri-angazhohet për të mbështetur Ukrainën. Gjithsesi pengesat politike - opozita republikane në SHBA dhe një veto hungareze (tani edhe sllovake) në BE - janë të larta. Edhe nëse zhduken, Ukraina do ta ketë të vështirë të rekrutojë mjaftueshëm ushtarë të rinj.
Në skenarin e dytë, NATO dërgon trupat e saj në Ukrainë. Edhe pse Putini nuk ka pasur kurrë ndonjë synim për të pushtuar një vend anëtar të NATO-s, narrativa se një fitore ruse në Ukrainë do të sillte më shumë pushtime ruse, mund të përdoret për të justifikuar dërgimin e trupave perëndimore. Rreziku është që rusët do të ngriheshin për të mbrojtur atdheun dhe kaosi do të përfshinte gjithë Evropën.
Në skenarin e tretë, Perëndimi gjen mënyra për të komunikuar me Kremlinin. Rusia është larg nga të qenit e paprekshme. Por nuk është në prag të kolapsit, dhe Putin ka ndoshta disa vite përpara si president. Edhe nëse rrëzohet, do të vazhdonte mosbesimi i madh i rusëve ndaj Perëndimit.
Duke pasur parasysh këtë - dhe realitetin e hidhur se Ukraina nuk ka gjasa ta rimarrë të gjithë territorin e saj - Perëndimi duhet të fokusohet në forcimin e mbrojtjes së Ukrainës, në një kohë që përgatitet të shfrytëzojë çdo mundësi për t’u përfshirë në bisedime realiste me Kremlinin.
Shënim:Nina L.Khrushcheva, profesore e çështjeve ndërkombëtare në universitetin “The New School” në Nju Jork.
vladimir putin Nga Andrew C.Kuchins & Chris Monday “National Interest” Vladimir Putin konfirmoi më 8 dhjetor kandidaturën e tij ...
vladimir putin Nga Mark Galeotti “The Spectator” Sot është bërë e modës të përpiqesh të identifikosh d...
Foto ilustruese Nga Ana Palacio “Project Syndicate” Viti që po lëmë pas ka qenë i mbushur me ngjarje, për ta thë...
foto ilustruese Nga Jared Malsin & Anat Peled “Wall Street Journal” Militantët e mbështetur nga Irani dhe forcat izraelite shk&e...
Joe Biden Nga Daniel Larison “Responsible Statecraft” Rekordi i politikës së jashtme të administratës Biden në SHBA p...
Nga Nicasia Picciano “Dtt-net.com” Më 24 dhjetor, në prag të Krishtlindjeve, opozita serbe tentoi që të sulmonte godin&e...
Nga Valerio Chiappaino “Il Giornale” Sulmi ushtarak i nisur nga Izraeli kundër Hamasit pas sulmit të paprecedentë të 7 tetori...
Silicon Valley SHBA- Nga Jennifer Cassidy “TRT World” Në peizazhin e sotëm të politikës globale, termi “politi...
Foto ilustruese Nga Anatol Lieven “ZNetwork” Ndërsa mbështetja publike për Ukrainën ka rënë me kalimin e koh&eum...
Lufta UKRAINË- Nga Adam Tooze “Financial Times” Viti që po mbyllet ishte i karakterizuar nga konflikte dhe dhunë në n...
