Protesta për Zvërnecin/ Protestuesit çajnë kordonin metalik, policia i sulmon me ujë. Tubimi shpërndahet në gjithë Tiranën
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Tragjedia me dy viktima në Shëngjin, policia jep detaje: Të gjithë shtetas nga Kosova, tre persona në spital 3 Qersho...
“Ka forca në Shqipëri dhe jashtë që janë kundër”/ Rama: Të rreshtohesh me PS, do të thot&eum...
"Shqipëria është e shqiptarëve"/ Qytetarët mbushin rrugët e Tiranës, kërkojnë anulimin e pr...
Nga Meri Lika
Njerëzit të cilët përdorin përzgjatje, më të mëdha se sa duhet, në hapësirat mes fjalëve, apo që përpiqen t’iu japin vend e pa vend intesitet fjalëve, sipas mendimit tim, nuk kanë argument, por mendojnë se mund të imponohen mes rëndimit që i bëjnë gjuhës. Është njëjtë si të mos e klikosh vetëm një herë tastin space por ta mbash atë të shtypur dhe si pasojë e këtij procesi, fjalët në shkrim dalin si zgjatime të cilat orvaten të afrohen për të krijuar kuptim por, largësia nuk i lejon dhe atëherë mendimi del i gjymtuar.
Intonacioni që Enkelejd Alibeaj i jep oratorisë së tij, është tamam si një fjali me më shumë se një hapësirë mes fjalëve. Ngritjet dhe uljet e zërit, apo theksi imponues që ai përpiqet të përdor, sidomos më e theksuar nga dita kur iu dha detyra për të mbajtur të ngrohtë karrigen e Lulëzim Bashës derisa ky i fundit të “rikthehet furishëm” pas takimeve që është duke kryer me fshatarët, është shembulli më i mirë, i cili e vërteton atë që unë them më sipër.
Sot duke e dëgjuar të shprehej i prerë se Sali Berisha duhet të ikte nga Partia Demokratike, mendova me vete: “Si do bënte Alibeaj, po të kishte lindur shumë vite përpara, në kohën e filmave pa zë?”. Pas 6 marsit, shpesh kemi dëgjuar e lexuar shprehjen “pakica nuk mund t’i imponohet shumicës” apo “pakica nuk mund t’i vendosë kushte shumicës” por, mesa duket kjo gjë nuk vlen për zotin Alibeaj dhe pakicën e tyre.
Edhe sot pasi gjykata foli, kryetari i komanduar, me intesitetet e tij të zërit dhe me distancat mes fjalëve, u orvat të na bind se pakica është shumicë dhe se ajo duhet të komandojë. Është shumë e çuditshme se si është e mundur që këta njerëz nuk arrijnë të kuptojnë qesharakëzimin që po iu ndodh me figurat dhe karrierat e tyre politike!
Populli opozitar foli, madje foli 3 herë.
Herën e parë foli në kuvendin e 11 dhjetorit kur mbushi shkallët e stadiumit, herën e dytë, foli në kuvendin e 18 dhjetorit, kur braktisi shkallët e pallatit të kongreseve dhe herën e tretë foli në 6 mars kur partisë së vulës, selisë dhe logos i dha goditjen e fundit knock doën.
Ky grusht njerëzish, i cili po vazhdon të na shesë moral e dashuri, do të duhet të kishte pakëz fare dinjitet që në këtë moment, të mund të dalë pa turp nga e gjithë kjo betejë e pakuptimtë ndezur brenda partisë më të madhe opozitare. Nëse do vazhdojnë me ankimime, apelime, kushtëzime, amerikanizime, moralizime dhe dashurizime idiote, keq më vjen por më duhet ta them se në fund do ngelen në histori si politikanë karagjozë madje shumë më shumë të tillë, se deputetët e opozitës së re në parlamentin e kaluar.
Më bëjnë shumë për të qeshur kur flasin për dashurinë e madhe ndaj demokratëve kundër të cilëve blinduan partinë, ndaj parimeve të lirisë dhe të demokracisë me kuvendin e 5004 delegatëve, kur flasin për dashurinë e madhe që Amerika ka për ta (po pse dreqin nuk fituan as në prill e as në mars kur e kishin Amerikën me vete?), kur flasin për shumë e shumë dashuri të tjera, të cilat po ua bëjnë jetën shumë të vështirë e megjatë ata qëndrojnë dhe i përballojnë ( si super heroi ynë, Alibeaj, me 10 funksione).
Thonë se në dashuri dhe në luftë gjithçka lejohet, a thua të jenë duke ia lejuar vetes këtë karagjozllëk për hirë të dashurive që përmenda më lart?!/Dosja.al
Ndihmës-Sekretarja e Shtetit takoi Alibeajn, ndërsa Paloka deklaroi se ka firmosur peticionin kundër ambasadores Kim. Çfarë do të thotë kjo për PD?
Nga Dosja.alMe fillimin e luftës me dy vendeve kryesore që prodhojnë dhe eksportojnë drithë në gjithë botën, përveç frikës së rritjes së madhe të ç...
Nga Florion MetohuAjo që po ndodh në Ukrainë, që prej 24 shkurtit të këtij viti, është diçka që Europa nuk e kishte imagjinuar ose ndoshta refuzonte ta i...
Nga Enver RobelliJemi shoqëri që harron shpejt. Të etur pas zhurmës së përditshme politike, të përplasur në vorbullin e intrigave, kombinimeve paraelektorale, p...
Nga Yanis VaroufakisMjaftoi që Roman Abramovich, i sapo shënjestruar nga sanksionet e Mbretërisë së Bashkuar ndaj oligarkëve rusë, të njoftonte se po shiste klu...
Nga Dosja.alKryetari i një partie, sado të madhe, si rregull e jep dorëheqjen për shkak të rezultatit në zgjedhjet e pjesshme lokale. E shkruar apo e pashkruar,...
Nga Meri LikaLulzim Basha dje bëri një hap pas. Nuk them dorëheqje sepse vetëm e tillë nuk mund të quhet. Sipas mendimit tim, media gaboi kur e quajti dorëheqje...
Nga Enton AbilekajTIRANË– Dorëheqja si akt personal nuk mund të mos përshëndetet. Pavarësisht vonesës, pavarësisht pasojave, është gjithmonë një mund...
Nga Ben BlushiSa më shumë lexoj shtypin perëndimor, aq më shumë besoj se bota jeton në të shkuarën. Nuk lexon dot asgjë për të ardhmen. Ka qindra pyetje për sot...
Nga Meri Lika Që ta dini, dje e mora vesh se unë jam me Putinin dhe sa për dijeni këtë nuk e mora vesh nga persiatjet e mia. Pozicionin tim të armikut, ma sqaro...
Nga Dosja.alTurp është të sillesh si spekulant lufte, jo të protestosh. Protesta nuk është turp, për sa kohë qytetarët nuk dalin kundër pasojave të luftës, por ...
