Protesta për Zvërnecin/ Protestuesit çajnë kordonin metalik, policia i sulmon me ujë. Tubimi shpërndahet në gjithë Tiranën
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Pas më shumë se tre orësh, mbyllet protesta para Kryeministrisë/ Qytetarët thirrje: Nesër sërish në...
Tragjedia me dy viktima në Shëngjin, policia jep detaje: Të gjithë shtetas nga Kosova, tre persona në spital 3 Qersho...
“Ka forca në Shqipëri dhe jashtë që janë kundër”/ Rama: Të rreshtohesh me PS, do të thot&eum...
"Shqipëria është e shqiptarëve"/ Qytetarët mbushin rrugët e Tiranës, kërkojnë anulimin e pr...
Nga Dosja.al
Me fillimin e luftës me dy vendeve kryesore që prodhojnë dhe eksportojnë drithë në gjithë botën, përveç frikës së rritjes së madhe të çmimit, nisi shqetësimi për mungesën e drithrave në treg. Shumë qeveri të Europës, pro edhe të Ballkanit, blenë me fondet e Buxhetit rezerva të konsiderueshme që zgjasin deri në 3 muaj, që në ditët e para të konfliktit.
Qeveria shqiptare e nisi me lehtësinë e zakonshme. Jo vetëm që nuk mori asnjë masë, por edhe deklaroi se do ia linte tregut gjithçka, gjetjen e furnizimit dhe rritjen e çmimeve. Të pyetur nëse kanë rezerva shtetërore për produktet bazë, ministrat deklaronin se ky është sekret, ndërsa nuk merrnin asnjë masë për të blerë rezerva. Deri kur nisën protestat, kur u detyruan të kontrollojnë abuzimet dhe të marrin masa të pjesshme.
Ishte koha kur Edi Rama u detyrua të linte pushimet në Dubai dhe të kthehej në zyrë, kur kuptoi se mund të mos kishte as furnizim. Ishte vonë për të blerë rezerva, çmimet ishin rritur në bursë dhe malli ishte porositur tashme. Atëherë siç bën gjithmonë, publikisht ose privatisht, iu drejtua mikut të tij Alexandar Vuçiç.
Presidenti serb, sapo kishte ndërprerë importet e mallrave ushqimorë, bazë, përfshirë edhe grurin.
Pa marrë akoma një përgjigje definitive, Rama u deklaronte importuesve të grurit se ia kishte kërkuar Vuçiç si një detyrim që lind nga ‘Open Balkan’.
“Nëse jemi në Ballkanin e hapur ky është momenti ta tregojmë”, tha Rama në formë shantazhi. Një shantaz që tingëlloi sikur ‘Open Balkan’ ishte i Serbisë dhe Beogradi duhet të bënte diçka që Shqipëria të vazhdojë të qëndrojë.
Ajo që ndodhi më pas ishte premtimi publik i Vuçiç se nuk do t’i bllokonte eksportet për vendet e Ballkanit dhe do të respektonte kontratat e mbyllura. Sipas kontratave, edhe Tirana edhe Beogradi, konfirmuan se në Shqipëri duhet të vinin 20 mijë tonë grurë. Dukej sikur Rama ia doli edhe këtë herë, që paaftësinë e tij ta mbulojë me ndihmën e një miku. Kështu bëri me vaksinat 1 vit më parë, kur, u vonua të bënte porosinë tek Pfizer dhe shkoi tek Erdogan për të marrë 1 milion vaksinat kineze, që i përdori më shumë për zgjedhjet se për pandeminë.
Vetëm se këtë herë, nuk është e njëjta gjë. Vuçiç ia plotësoi kërkesën, madje sot vendosi ta llastonte, duke i shtuar edhe 10 mijë tonë grurë, duke e çuar në 30 mijë tonë sasinë që do të eksportojë. Problemi mbetet, jo tek mbulimi i paaftësisë së Ramës me ndere okulte, jo te varësia nga Serbia dhe legjitimi i saj si fuqia kryesore e Ballkanit, por te pamjaftueshmëria.
Shqipëria importon rreth 480 mijë tonë grurë në vit. Të paktën kaq ka qenë shifra e vitit 2020. Kjo do të thotë se çdo muaj shqiptarët konsumojnë rreth 40 mijë tonë. Kjo nuk i plotëson nevojat, pasi çdo muaj importohen edhe 3 mijë tonë miell, edhe pse i gjithë importi i grurit bëhet miell.
Kjo do të thotë se sasia e siguruar nga Serbia, mjafton vetëm për tre të katërtat e muajit, ose 23-24 ditë. Çfarë do të ndodhë pas 24 ditësh? A ka rezerva Shqipëria? A do t’i kërkojë Rama përsëri Vuçiçit grurë apo do të shkojë edhe një herë tek Erdogani? E sigurtë është që do vazhdojmë të vuajmë pasojat e një qeverisjeje të papërgjegjshme, që për të fshehur paaftësinë bën koncesione të paligjshme me shtete të tjera. Këtë herë edhe për bukën e gojës./Dosja.al
Ndihmës-Sekretarja e Shtetit takoi Alibeajn, ndërsa Paloka deklaroi se ka firmosur peticionin kundër ambasadores Kim. Çfarë do të thotë kjo për PD?
Nga Florion MetohuAjo që po ndodh në Ukrainë, që prej 24 shkurtit të këtij viti, është diçka që Europa nuk e kishte imagjinuar ose ndoshta refuzonte ta i...
Nga Enver RobelliJemi shoqëri që harron shpejt. Të etur pas zhurmës së përditshme politike, të përplasur në vorbullin e intrigave, kombinimeve paraelektorale, p...
Nga Yanis VaroufakisMjaftoi që Roman Abramovich, i sapo shënjestruar nga sanksionet e Mbretërisë së Bashkuar ndaj oligarkëve rusë, të njoftonte se po shiste klu...
Nga Dosja.alKryetari i një partie, sado të madhe, si rregull e jep dorëheqjen për shkak të rezultatit në zgjedhjet e pjesshme lokale. E shkruar apo e pashkruar,...
Nga Meri LikaLulzim Basha dje bëri një hap pas. Nuk them dorëheqje sepse vetëm e tillë nuk mund të quhet. Sipas mendimit tim, media gaboi kur e quajti dorëheqje...
Nga Enton AbilekajTIRANË– Dorëheqja si akt personal nuk mund të mos përshëndetet. Pavarësisht vonesës, pavarësisht pasojave, është gjithmonë një mund...
Nga Ben BlushiSa më shumë lexoj shtypin perëndimor, aq më shumë besoj se bota jeton në të shkuarën. Nuk lexon dot asgjë për të ardhmen. Ka qindra pyetje për sot...
Nga Meri Lika Që ta dini, dje e mora vesh se unë jam me Putinin dhe sa për dijeni këtë nuk e mora vesh nga persiatjet e mia. Pozicionin tim të armikut, ma sqaro...
Nga Dosja.alTurp është të sillesh si spekulant lufte, jo të protestosh. Protesta nuk është turp, për sa kohë qytetarët nuk dalin kundër pasojave të luftës, por ...
Nga Enton Abilekaj“Paketa e Rezistencës” nuk rezistoi as 24 orë, nuk mjaftoi as për të ulur pak numrin e protestuesve, as për të rrëzuar ndonjë prej kërkesave t...
